นนี้ เฉินเฟิงมีความสามารถในการฟังอย่างมาก แล้วสามารถรู้ตำแหน่งที่หลบของนินจาคนนั้นได้อย่างแม่นยำ แล้วเล็งไปที่นั่นทันที หลังจากนั้นก็ลั่นไกปืน พลันยิงออกไปและก็ยิงไปโดนศีรษะของนินจาผู้นั้นอย่างจัง
นัดเดียวโดนศีรษะเต็มๆ!
เหมือนกับสี่คนที่โดนยิงก่อนหน้านี้อย่างไงอย่างงั้น และเขาก็ใช้กระสุนเพียงนัดเดียวก็จัดการได้แล้ว
เหตุการณ์นี้ ทำให้นินจาที่หลบอยู่อีกเก้าคนต่างพากันตะลึงอย่างมาก ไม่กล้าขยุกขยิกเลย และก็ไม่กล้าแม้แต่ส่งเสียงออกมา เพราะกลัวว่าจะมีจุดจบแบบคนก่อนหน้านี้
“นี่……..นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
และในเวลาเดียวกัน ก็มีเสียงของจายเถิงเหย่สุงดังขึ้นในวิทยุสื่อสาร ตอนนี้เขาดึงสติกลับมาได้แล้ว แล้วก็รู้ว่าตอนนี้เฉินเฟิงได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว จึงถามขึ้น
ไม่มีเสียงตอบกลับมา นินจาทั้งเก้าคนนั้นไม่กล้าปริปากออกมาเลยสักคน เพราะพวกเขากลัวว่าถ้าพูดขึ้นมาแล้วจะทำให้เฉินเฟิงรู้ตำแหน่ง!
“รายงานนายท่าน เสียงปืนนั้นดังมาจากทางด้านชิงช้าสวรรค์ ตอนนี้พวกเราก็ยังไม่ทราบเรื่องที่แน่ชัด!”
“นายท่าน พวกเรากำลังจะรีบไปที่ชิงช้าสวรรค์ขอรับ!”
นินจาทั้งเก้าคนที่เหลือนั้นไม่กล้าจะรายงาน แต่ว่าเป็นอีกกลุ่มหนึ่งที่คอยลาดตระเวนและสอดส่องเป็นคนพูดขึ้น แล้วก็รีบตรงดิ่งมาที่ชิงช้าสวรรค์ทันที
ดูตามแผนที่วางไว้ ถ้าหากว่าเฉินเฟิงปรากฏตัวขึ้น พวกเขาต้องรีบไปรวมตัวที่ชิงช้าสวรรค์โดยทันทีเพื่อเตรียมการรับมือ แล้วก็รวมกำลังกัน
