ึ้นเรื่องสำราญลำเดียวกันนั้นมันเป็นเรื่องเหลือเชื่อจริงๆ
แต่ไม่คิดว่า ยังมีความเหลือเชื่อที่อยู่ความเหลือเชื่ออีกขั้นอีก
“ช่างบังเอิญจริงๆ ฮ่า ฮ่า” หวางหงอี้หัวเราะร่า แล้วพูดว่า “สองสามวันก่อนฉันยังติดว่าจะเชิญแกมากินข้าวที่บ้าน แต่ว่าสื้อผิงบอกว่าแกคงมัวแต่ยุ่งกับงานในบริษัท ฉันเลยยกเลิกความคิดนี้ไป ไม่คิดเลยว่า วันนี้พวกเราจะมากันที่นี่”
“ใช่สิ เสี่ยวเฟิง แกกินข้าวหรือยัง? ถ้ายังไม่ได้กินข้าว มากินกับพวกเราไหม ได้ยินว่า บนเกาะนี้อาหารทะเลนั้นเลิศรสมาก” หวางหงอี้ยิ้มให้ตอนพูด