ป็นลูกศิษย์ตอนนี้เลย”
“ตอนนี้……” เฉินเฟิงลำบากใจเล็กน้อย จากความสามารถของเขาให้เป็นอาจารย์ของฉู่ชีงฉือก็ไม่มีปัญหา ทว่าในฐานะที่เขาเป็นศิษย์คนสุดท้ายของเซียวกั่วจง หากเขาจะรับลูกศิษย์ก็จำเป็นต้องถามความเห็นของเซียวกั่วจงก่อน
“พี่เฉิน พี่ไม่อยากรับฉันเป็นลูกศิษย์หรือ?” เมื่อเห็นเฉินเฟิงขมวดคิ้ว ฉู่ชีงฉือก็แสดงสีหน้าน่าสงสารออกมา
เฉินเฟิงยิ้มฝืด “ไม่ใช่ไม่อยากรับแต่หากฉันจะรับลูกศิษย์ก็ต้องถามความเห็นของอาจารย์ฉันก่อน”
“ต้องถามความเห็นอาจารย์ของพี่ก่อนหรือ……” ฉู่ชีงฉือละล่ำละลัก เธอคิดแต่ว่าจะฝากตัวเป็นศิษย์ของเฉินเฟิงยังไง ทว่าลืมคิดถึงปัจจัยทางสำนักของเฉินเฟิงไปเลย การฝากตัวเป็นศิษย์ในวงการศิลปะการต่อสู้กับวงการทั่วไปแตกต่างกันอย่างชัดเจน
การฝากตัวเป็นศิษย์ในวงการทั่วไปไม่ได้ประณีตขนาดนั้น แค่เรียกอาจารย์ มีตำแหน่งก็ถือว่าฝากตัวเป็นศิษย์แล้ว
ทว่าในวงการศิลปะการต่อสู้ การฝากตัวเป็นศิษย์ถือเป็นเรื่องยิ่งใหญ่
ต้องคำนับและสาบานต่ออาจารย์บรรพบุรุษ……
สรุปคือมีความเกี่ยวข้องกับธรรมเนียมที่ถ่ายทอดกันมารุ่นสู่รุ่น การฝากตัวเป็นศิษย์ในวงการศิลปะการต่อสู้จึงค่อนข้างซับซ้อน
