ยุทธ์ในขั้นอ้านจิ้งชั้นต้นอย่างพวกคุณพยายามลดทอนพละกำลังจอมยุทธ์ของประเทศญี่ปุ่นให้ได้มากที่สุด เพื่อจะได้เพิ่มโอกาสชนะให้ผมและมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่”
สีหน้าของจางเทียนเซอแฝงไว้ซึ่งความภาคภูมิใจ คำพูดของเขาถึงแม้จะตรงเกินไปจนทำให้คนฟังระคายหู แต่สิ่งที่เขาพูดคือความจริงทั้งนั้น
จอมยุทธ์จำนวนสิบคนที่สมาคมการค้าจงไห่เชิญมาในครั้งนี้ คนที่อยู่ในสายตาเขามีเพียงคนเดียวเท่านั้นซึ่งก็คือหวังเฉียนมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่
นอกจากหวังเฉียนแล้วจอมยุทธ์คนอื่นๆล้วนอยู่ในขั้นอ้านจิ้งชั้นต้น
ระหว่างอ้านจิ้งชั้นต้นและอ้านจิ้งชั้นกลาง ถึงแม้จะห่างกันแค่ขั้นเดียว
ทว่าสำหรับจอมยุทธ์แล้วระยะห่างเพียงแค่หนึ่งขั้นนี้กลับต่างกันราวฟ้ากับเหว
นี่เป็นเส้นแบ่งระหว่างอัจฉริยะธรรมดากับสุดยอดอัจฉริยะ
สามารถผ่านเข้ามาถึงขั้นอ้านจิ้งชั้นกลางได้ก่อนอายุสามสิบปีถือว่าเป็นสุดยอดอัจฉริยะ!
นี่คือความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้!
“รุ่นพี่จางวางใจได้ การต่อสู้ในวันพรุ่งนี้ ผมจะพยายามลดทอนพละกำลังจอมยุทธ์ของประเทศญี่ปุ่นอย่างสุดความสามารถ” เฉินเฟิงเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง จากคำพูดของจางเทียนเซอแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายกำลังเช็คให้มั่นใจว่าบทบาทหลักนั้นเป็นของตัวเอง
แน่นอนว่าเฉินเฟิงต้องไว้หน้าจางเทียนเซอเป็นธรรมดา
“ดีมาก” หน้าของจางเทียนเซอเต็มไปด้วยความพึงพอใจ เฉินเฟิงจอมยุทธ์ฝึกเองคนนี้รู้ความมากกว่าที่เขาคาดคิดไว้
ตอนแรกเขา
