มองท่าเทียบเรือก็พบว่าบริเวณท่าเรือมีคนอยู่นับร้อยคน คนส่วนใหญ่ในนั้นล้วนสวมแว่นกันแดดอันใหญ่และสะพายเป้อยู่บนหลัง แต่งตัวราวกับนักท่องเที่ยว
ในตอนนั้นเอง ผู้คนที่แต่งตัวราวกับนักท่องเที่ยวเหล่านั้นกำลังทยอยต่อแถวตรวจตั๋วเพื่อรอที่จะขึ้นเรือ
“คนพวกนั้นล้วนเป็นจอมยุทธ์หรือ?”เฉินเฟิงอดที่จะเอ่ยถามออกมาไม่ได้ ถึงแม้คนพวกนั้นจะดูเหมือนนักท่องเที่ยวทว่าก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าพวกเขาไม่ได้ตั้งใจแต่งตัวแบบนั้น
“ไม่ใช่หรอก”ฉู่ชีงฉือส่ายหน้าก่อนเอ่ยแกมหัวเราะ “พี่เฉิน คนพวกนั้นล้วนเป็นนักท่องเที่ยว พวกเขาจะไปเที่ยวที่เกาะมุ๋ยลาย ปลายทางของพวกเขาเหมือนกันกับพวกเรา ดังนั้นเราจะต้องโดยสารเรือสำราญลำเดียวกัน”
“แบบนี้นี่เอง…..”เฉินเฟิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาลืมไปว่าเกาะมุ๋ยลายคือเกาะสำหรับการท่องเที่ยวโดยเฉพาะ และในตอนนี้ก็เป็นช่วงเทศกาลการท่องเที่ยว คนไปเที่ยวกันเยอะขนาดนี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลก
“พี่เฉิน พวกเราไปทางนี้กันเถอะ พวกเราไม่จำเป็นต้องตรวจตั๋ว”
ฉู่ชีงฉือเอ่ยขึ้น ด้วยอำนาจเงินและเส้นสายของตระกูลฉู่ตั๋วของพวกเขาจึงเป็นตั๋ววีไอพีที่ถูกจองไว้ก่อนแล้ว ซึ่งคนที่มีตั๋ววีไอพีไม่จำเป็นต้องต่อแถว
เมื่อมาถึงอีกด้านของท่าเรือเฉินเฟิงจึงได้เห็นหน้าตาของเรือสำราญที่ต้องโดยสารในครั้งนี้อย่างเต็มตา
เรือสำราญลำนี้เป็นเรือขนาดใหญ่มีความยาวประมาณหนึ่งร้อยแปดสิบเมตรกว่า กว้างสี่สิบเมตรกว่า
เรือลำนี้มีทั้งห
