มดห้าชั้นแต่ละชั้นสูงประมาณสามเมตรกว่า
ในตอนนี้บริเวณสามชั้นล่างของเรือเต็มไปด้วยคนมากมาย
แสงไฟสว่างไสวดูคึกคักไม่น้อย
“คุณฉู่ เชิญทางนี้ครับ”
ใช้เวลาไม่นาน พนักงานที่สวมชุดยูนิฟอร์มก็เดินเข้ามาเพื่อพาฉู่ชีงฉือไปยังทางผ่านสำหรับแขกวีไอพีโดยเฉพาะ
เมื่อขึ้นมาบนเรือแล้ว ฉู่ชีงฉือก็ตรงไปยังชั้นบนสุดของเรือ
เมื่อเทียบกับชั้นล่างๆแล้ว ชั้นบนสุดดูหรูหรากว่าอย่างเห็นได้ชัด
ชั้นนี้มีห้องพักเพียงสิบกว่าห้องเท่านั้นแต่ภายในห้องถูกตกแต่งอย่างประณีตเทียบเท่ากับมาตรฐานของโรงแรมห้าดาว
นอกจากห้องพักที่หรูหราแล้ว วิวของชั้นบนสุดก็ดีที่สุด ยืนอยู่บนนี้สามารถมองเห็นทะเลด้านนอกได้อย่างสุดลูกหูลูกตาและยังสามารถมองลงไปเห็นคนที่อยู่ชั้นล่างได้อีกด้วย
ฉัยบพลันก็เกิดความรู้สึกเหนือชั้นขึ้นมาทันที
“พี่เฉิน พี่และปู่หวงรออยู่ตรงนี้ก่อนสักครู่ ฉันจะลงไปรับพวกพี่ชายของฉัน”ฉู่ชีงฉือเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
“อืม ไปเถอะ”
เฉินเฟิงพยักหน้ารับ
เมื่อฉู่ชีงฉือจากไป เจ้าสามหวงก็หรี่ตามองไปทางเฉินเฟิง “แม่สาวน้อยคนนี้ชอบแกหรือ?”
“คุณคิดมากไปแล้ว”เฉินเฟิงมองออกไปยังทะเลด้านนอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“หึๆ”เจ้าสามหวงหัวเราะหึแต่ไม่ได้ต่อบทสนทนาแต่อย่างใด
ณ เวลานี้ บริเวณทางเข้าวีไอพีที่เฉินเฟิงและฉู่ชีงฉือเข้ามาก็ปรากฏเงาคนสิบกว่าคน
คนแรกเป็นชายหน้าตาคมคายอายุราวสามสิบกว่าๆ
