่อกรกับจอมยุทธ์อ้านจิ้งมันง่ายมากเลย
ดังนั้นเสี้ยเมิ่งเหยาต้องระวังตัวให้มาก
พอคิดๆดูแล้ว เฉินเฟิงหยิบมือถือออกมาโทรหาเจ้าสามหวง
“เจ้าแสบ มีอะไรอีกล่ะ?” พอโทรติด ปลายสายมีเสียงขี้เกียจของเจ้าสามหวงส่งมา
“จื๋อเหวินออกฌานหรือยัง?” เฉินเฟิงพูดตรงประเด็นเลย ในหมู่ศิษย์ทั้งสี่คนของเจ้าสามหวง ฝีมือเฉินจื๋อเหวินเก่งที่สุด ครึ่งเดือนก่อนจื๋อเหวินบอกว่าตัวเองมีแววจะสำเร็จระดับกลางของอ้านจิ้งได้ เลยเริ่มเข้าฌานฝึกยุทธ์ ไม่รู้ตอนนี้ออกมาหรือยัง
“ออกมาแล้ว ทำไมหรอ?”
“ฉันจะให้เขาคอยอารักขาเมิ่งเหยาลับๆซะหลายวัน” เฉินเฟิงบอก
“เมิ่งเหยา? เมียนาย? นายจะไปไหนเนี่ย?” เจ้าสามหวงถามอย่างแปลกใจ
“ไปชกต่อย” เฉินเฟิงยิ้มบางบอก: “นายก็ต้องไปด้วย”
“เห ชกต่อย? ฉันชอบ” เจ้าสามวงสนใจขึ้นมาทันที
“ให้จื๋อเหวินมาก่อนละกัน ส่วนนายอีกเดี๋ยวไปคฤหาสน์ฉู่กับฉันก่อน” เฉินเฟิงบอก การไปเกาะมุ๋ยลายทริปนี้ เขาต้องพาเจ้าสามหวงไปด้วย เกิดไปเจออันตรายอะไรที่สู้ไม่ไหว เจ้าสามหวงจะได้เป็นกำลังสำคัญในการช่วยเขาได้
