งหลี่หง หลี่หง เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นคนตัวต้นเหตุในการก่อเรื่องทั้งหมด!
“แก…แกอย่าเข้ามา!”
เมื่อเห็นเฉินเฟิงเดินเอามือไพล่หลังเดินมาหา หลี่หงเริ่มกระวนกระวายใจทันที
“ฉัน…ฉันเป็นผู้หญิง แกไม่สามารถทำร้ายผู้หญิง!”
“ไม่ทำร้ายผู้หญิง?” เฉินเฟิงยิ้มให้อย่างเยือกเย็น “งั้นที่แกปล่อยหมามาให้กัดพ่อฉันมันจะคิดบัญชียังไง?”
“ฉัน…จ่ายเงิน ฉันสามารถจ่ายเงินชดใช้พ่อแก!”
“หมื่นหนึ่ง! ไม่ แสนหนึ่ง! ฉันจะชดใช้ค่าเสียหายแสนหนึ่ง แค่แกไม่ทำร้ายฉัน” ใบหน้าหลี่หงมีแต่ความหวาดกลัว ในเวลานี้ เธอหวาดกลัวจริงๆ ฆ่าเธอให้ตายเธอก็ไม่อยากตาย เฉินเฟิงเป็นคนลงมือได้น่าสยดสยองมาก จางจื้อเหวพาคนฝีมือดีมาตั้งยี่สิบกว่าคน พอมาถึงมือเฉินเฟิงแล้ว ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที ก็ล้มกองระเนระนาดให้เฉินเฟิงแล้ว
นี่มันไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ
แค่ถูกตบแบบไม่ธรรมดา ขนาดคิดยังรู้สึกเจ็บตามเลย
“แสนหนึ่ง? แกยังกล้าพูดออกมาได้!” เฉินเฟิงยิ้มไม่หยุด “ที่แท้ในสายตาแก การปล่อยให้หมาออกมากัดคน ใช้เงินแสนหนึ่งเอามาฟาดหัวก็สามารถจัดการได้แล้วสิ”
ความจริงแล้ว การที่หลี่หงยอมจ่ายเงินหนึ่งแสนนั้น ก็เป็นเพราะว่าเฉินเฟิงนั้นแสดงฝีมือนอกเหนือกว่าคนทั่วไปทำ ถ้าเฉินเฟิงไม่ได้ลงมือเกินคนปกติ แค่คนธรรมดาทั่วไป เกรงว่าวันนี้แค่ร้อยหยวนเธอยังไม่ยอมจ่ายด้วยซ้ำ
“ฉัน…ฉันไม่ได้ปล่อยหมาไปกัดคน หมาไปกัดเอง” เมื่อเห็นว่าเฉินเฟิงไม่ขยับเขยื้อน หลี่หงเริ่มหาข