พร้อมทั้งพูดขึ้นมา น้ำเสียงเขาเพิ่งพูดจบ ผู้ชายกำยำที่มีรอยสักหลายคนที่อยู่ทางด้านหลังก็กระโจนเข้าหาเฉินเฟิง ใบหน้าของผู้ชายกำยำที่มีรอยสักหลายคนมีรอยยิ้มที่มุมปาก ก่อนมานั้น จางจื้อเหวก็ไปรับปากว่า ทุกคนที่มา มีเงินค่าตัว ‘ประกอบฉาก’ สองร้อยหยวน
ส่วนคนที่เป็นคนลงมือนั้น ยังได้เงินเพิ่มอีกสามร้อยหยวนเป็น ‘ค่าเหนื่อย’
อาศัยร่างกายที่เปราะบางอย่างเฉินเฟิงแล้ว ก็คงไม่สามารถรับมือกับทุกคนได้ อย่างมากก็แค่สามถึงสี่คน เฉินเฟิงก็ยืนไม่ตรงแล้ว เปลี่ยนคำพูดใหม่ คนที่ได้ ‘ค่าเหนื่อย’ อย่างมากก็แค่สามสี่คน คนอื่นๆ ได้แค่ค่าตัว ‘ประกอบฉาก’ เท่านั้นแหละ
ดังนั้น พวกเขาต้องลงมืออย่างรวดเร็ว!
ถ้าช้า เดี๋ยวจะไม่ได้เงินสามร้อยหยวน
จินตนาการอันล้ำเลิศ ความเป็นจริง อันแสนเจ็บปวด
ชายกำยำที่มีรอยสักสามคนก่อนหน้านี้ ยังไม่ทันถึงตรงหน้าเฉินเฟิงเลย ก็เห็นเงาเท้าคนรางๆ
วินาทีต่อมา รูม่านตาของพวกเราหรี่ตาลง เหมือนรู้ตัวว่า ต้องเอื้อมมือไปบังเงารอยเท้านั้น
แต่ว่าความเร็วของพวกเขา จะไปทันเฉินเฟิงที่ลงเท้าได้ยังไง!
ขนาดโอกาสในการตอบโต้แทบจะไม่มี เท้าของเฉินเฟิง ก็ประทับรอยไว้บนหน้าทั้งสามคนแล้ว
ทั้งสามคนรู้สึกว่าหน้าตึง จากนั้นทั้งตัวก็เหมือนรถบรรทุกพุ่งชนเข้าอย่างจัง จนไม่สามารถควบคุมไว้ได้ถึงกับลอยละล่องไป
“ปึง”
ลอยไปไกลถึงเจ็ดถึงแปดเมตรได้ ทั้งสองคนก็หล่นไปกองที่พื้น
“แหวะ”
เลือดสีแดงสดพ่นออกมาจากปากแล้ว ทั