วเดียวกัน
หลินหลันเป็นลูกสาวของภรรยาคนแรกของหลินเซียวเสียน ส่วนเขาเป็นลูกชายของภรรยาคนปัจจุบันของหลินเซียวเสียน
เขากับหลินหลันเป็นพี่น้องต่างแม่กัน
“ดูพูดเข้า วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบอายุแปดสิบปีของพ่อ ฉันจะไม่มาได้ไงล่ะ” หลินหลันฟังออกถึงน้ำเสียงประชดของหลินอู่ แต่เธอไม่ใส่ใจ
“เหอะ จอดรถตรงนี้แหละ อย่าขวางทางคนอื่น” หลินอู่แค่นเสียงหึ ถึงในใจจะไม่พอใจหลินหลัน แต่เขาก็ไม่คิดจะแสดงมันออกมาเต็มร้อย
ตอนนี้เสี้ยเมิ่งเหยาก็ลงจากรถมา
“พ่อล่ะ?” เสี้ยเมิ่งเหยาถาม เมื่อวานหลินหลันบอกว่าเสี้ยเว่ยกั๋วก็จะมา แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงา
“พ่อเรากำลังมา แม่ให้เขานั่งรถไปรอเจอพวกเราที่โรงแรมจินหม่าเลย
“ไป พวกเราเข้าไปกันก่อนเถอะ”
พอก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่นพร้อมกับหลินหลันและเสี้ยเมิ่งเหยา เฉินเฟิงเห็นหลินเย่นคนแรกเลย
หลินเย่นกำลังยืนคุยหัวเราะกับผู้ชายวัยกลางคนที่อายุพอๆกับเธอ
พอเห็นเฉินเฟิง หลินเย่นสีหน้าเปลี่ยนทันที เปลี่ยนเป็นฝืนยิ้มออกมา
“พี่เย่น”
หลินหลันยิ้มทักทาย เธอในตอนนี้ไม่ได้เกรงกลัวหลินเย่นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ดังนั้นเลยไม่ต้องพูดจาเสียงอ่อนเสียงหงอกับหลินเย่นอีก
“หลินหลัน มากันแล้วหรอ” หลินเย่นฝืนยิ้มออกมา ข่าวว่าหลินเซียวเสียนยกเลิกกฎคนตระกูลเสี้ยห้ามเข้ามา เธอเป็นคนบอกหลินหลันเอง เพื่อเป็นสินน้ำใจกับหลินหลัน
“อืม พ่อล่ะ” หลินหลันพยักหน้า ถามเรื่อยๆ
“พ่ออาบน้ำอยู่ชั้นบนแหน่ะ” หล