ยนเชิดคอแข็ง พูดแทบจะไม่คิดเลย เธอไม่ยอมโดนหวู่เหวินโป๋ดูถูกหรอก ต่อให้ทำไม่ได้ก็ต้องบอกได้
“ได้กับผีน่ะสิ พี่ อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าความสามารถพี่น่ะแค่ไหนนะ” หวู่เหวินโป๋ยิ้มหยัน ไม่ไว้หน้าหวู่เหวินเชี่ยนสักนิด ถึงหวู่เหวินเชี่ยนจะฝึกฝนอยู่ที่มหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ตั้งแต่เด็ก แต่ฝีมือหวู่เหวินเชี่ยนในตอนนี้ยังเป็นระดับต้นอ้านจิ้งแค่นั้นเอง
คนระดับต้นอ้านจิ้งอยากจะขย้ำปืนสองกระบอกเป็นก้อนขยะในพริบตา เรียกได้ว่ายากซะยิ่งกว่ายากอีก
“นาย…ต่อให้ตอนนี้ฉันทำไม่ได้ อนาคตก็ต้องทำได้อยู่ดี” หวู่เหวินเชี่ยนยังคงไม่ยอมแพ้ เธอมักรู้สึกว่า ตอนนั้นเฉินเฟิงใช้ทริคหรือไม่ก็อาศัยแรงใครถึงทำให้ปืนสองกระบอกกลายเป็นก้อนขยะในพริบตาได้ อาศัยแค่แรงเขาคนเดียวไม่มีทางทำได้อยู่แล้ว
“งั้นรอพี่ทำได้ก่อนค่อยว่ากันละกัน”
หวู่เหวินโป๋หัวเราะร่า ถึงหวู่เหวินเชี่ยนจะเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากคนหนึ่ง แต่จะทำได้แบบเฉินเฟิง น่ากลัวต้องพยายามอีกสิบกว่าปีเลยล่ะ
“ลุงอิง ทำไมเมื่อกี้ลุงปล่อยหมอนั่นเข้ามาล่ะ?” เถียงสู้หวู่เหวินโป๋ไม่ได้ หวู่เหวินเชียนเลยเบนสายตาไปไล่เบี้ยจอมยุทธ์วัยกลางคนแทน
ชื่อเต็มของจอมยุทธ์วัยกลางคนคือตู้ไห่อิง เป็นบอดี้การ์ดที่มหาปรมาจารย์ด้านกระบี่จัดหามาให้เธอ
อัจฉริยะปรมารจารย์ด้านกระบี่อย่างเธอจะไปไหนมาไหน ทางสำนักต้องจัดหาบอดี้การ์ดสักสองคนที่มีแดนสูงกว่าเธอมาอยู่แล้ว
แดนวิทยายุทธ์ของตู้ไห่อิงคือระด
