ระจบ：“คุณชายซงเต่า นี่คือเอกสารข้อมูลทั้งหมดของเฉินเฟิง จากเท่าที่ดู เฉินเฟิงคนนั้น ไม่ได้มีตัวตนอื่น”
ซงเต่าเฟิงหรี่ตาลง เขาไม่ได้พูดอะไร นิ้วมือของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
“จริงด้วย คุณชายซงเต่า คนของผมสองคนนี้ รู้จักกับเฉินเฟิงพอดี ถ้าคุณชายซงเต่าต้องการ ผมสามารถเรียกพวกเขามาถามได้” หลี่อี้พูดด้วยความเคารพ
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่อี้ ซงเต่าเฟิงอดไม่ได้ที่จะลืมตาขึ้นมา เขาพูดเสียงเรียบ：“เรียกมาสิ”
“ครับ คุณชายซงเต่า”
หลี่อี้พยักหน้า จากนั้นเดินออกไปด้านนอกประตู เขาเรียกหลี่สื้อผิงและหวางซือหยวนที่ยืนรออยู่ด้านนอกเข้ามา
เวลานี้ สีหน้าของทั้งสองคนดูระมัดระวัง
โดยเฉพาะหลังจากที่เข้ามาในห้องเพรสซิเดนท์สูท ตอนที่เห็นดวงตาหรี่เล็กของซงเต่าเฟิง
ซงเต่าเฟิงที่อยู่ตรงหน้า ถึงแม้หน้าตาจะไม่ค่อยทะเลาะ ถึงขั้นเรียกได้ว่าหน้าตาน่าเกลียด แต่ฐานะของเขา กลับไม่มีใครกล้าเพิกเฉย
นอกจากจะเป็นลูกชายของประธานสมาคมการค้าเชียสุ่ยแล้วนั้น ซงเต่าเฟิงยังเป็นผู้สืบทอดอันดับที่สามของซงเต่ากรุ๊ปซึ่งเป็นธุรกิจใหญ่สิบอันดับแรกในญี่ปุ่น
จากการประมาณคร่าวๆ มูลค่าในตัวของซงเต่าเฟิง สูงถึงแสนล้านหยวน
อีกทั้งในอนาคตเขายังต้องเป็นผู้สืบทอดของซงเต่ากรุ๊ป เมื่อเขาสืบทอดซงเต่ากรุ๊ป มูลค่าในตัวเขา ก็จะเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่าตัว！
สูงถึงล้านล้านหยวน！
เมื่อถึงเวลานั้นขึ้นมาจริงๆ ซงเต่าเฟิงถือเป็นคนที
