จนทำให้ดวงวิญญาณยังคงพำนักในโลกนี้ต่อไป
โดยอาศัยเคล็ดนี้ ลวี่หยางสามารถปรับดวงวิญญาณของตนให้ใกล้เคียงดวงวิญญาณของเจินเหรินวางรากฐานได้ ดังนั้นเมื่อร่างกายตายก็จะไม่เวียนว่ายไปเกิดอีก ทั้งเป็นการบรรลุเงื่อนไขเพื่อฝึกเคล็ดแปรร่างถอดซากใต้เงาจันทราทำให้สามารถประจักษ์เป็น ‘ตายแล้วถอดซาก’ ได้ และยังไม่ไปกระตุ้นคัมภีร์ร้อยชาติอีกด้วย
ชาติหน้า ข้าจะยึดสิ่งนี้เป็นเป้าหมาย
เพราะเพียงแค่เพียงวิชาจอมปราชญ์ขโมยสวรรค์เพียงหนึ่งแขนง ก็กินเวลาหลายสิบปีแล้ว
เคล็ดแปรร่างถอดซากใต้เงาจันทราเมื่อเทียบกับวิชานั้นแล้ว มีแต่จะยิ่งแข็งแกร่งกว่า มิหนำซ้ำเวลาที่ต้องใช้ก็มีแต่จะมากกว่าไปอีก ชาตินี้แน่นอนว่าไม่มีหวังแล้ว
ครั้นคิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็หยิบแผ่นหยกจารึกขึ้นมาอีกชิ้น
ภายในนั้นบันทึกไว้ถึงเคล็ดลับวิชาแห่งหนึ่ง ชื่อว่าลักฟ้าล่วงชะตาเป็นของหายากที่จ้าวซวี่เหอเคยนำมาแลกเปลี่ยนกับเขาเมื่อครั้งอดีต และยังได้ลงผนึกห้ามเปิดเผยไว้ด้วย
หากสามารถฝึกได้สำเร็จ ก็จะเพิ่มโอกาสบรรลุวางรากฐานได้อีกหนึ่งส่วน!
ลวี่หยางเอื้อมมือแตะลงไปตามคาด หลังเวลาผ่านไปกว่าแปดสิบปี ผนึกบนแผ่นหยกจารึกก็สลายไปหมดแล้ว เขาจึงอ่านเนื้อหาภายในได้โดยไม่ยากเย็น
“ศิษย์พี่จ้าวช่างเป็นคนตรงแท้ ไม่เพียงไม่ปิดบัง ยังเขียนคำอธิบายประกอบไว้ให้อีกด้วย”
ลวี่หยางพลางจดจำวิชาลักฟ้าล่วงชะตาไว้อย่างมั่นคง พลางบ่นพึมพำว่า “อ้อจริงสิ ศิษย์พี่จ้าวชาตินี้ย
