ลุงให้เสร็จเร็วๆ จะได้กลับไปนอนที่โรงแรมเท่านั้นเอง”
คนขับมุมปากกระตุก เขาพึ่งเคยเจอคนบ้าอย่างเฉินเฟิงเป็นครั้งแรก
“เพิ้งเย้นฟางจ้างพวกคุณมาล่ะสิ?” เฉินเฟิงยิ้มถาม นอกจากเพิ้งเย้นฟางแล้วไม่น่าจะมีคนอื่นแล้วล่ะ
เขาพึ่งมาจงไห่ไม่กี่วัน ยังไม่มีศัตรูที่ไหน เจ้าลิงผอมที่เจอบนทางด่วนมีคนหนึ่ง แต่ถ้าคนเบื้องหลังเขาจะจัดการตัวเอง ไม่ต้องใช้วิธีนี้เลย
หลิวคุนกับอู่จื้อเคอก็ด้วย
ส่วนหลี่สื้อผิง มีจุดอ่อนอยู่ในมือเขา ก่อนจะกำจัดจุดอ่อนนี้ไปได้ หลี่สื้อผิงไม่กล้าลงมือกับเขาแน่
คิดไปคิดมา ก็มีแค่เพิ้งเย้นฟางแล้วล่ะ
เพิ้งเย้นฟางน่าจะไปโทรเรียกคนมาตอนลุกจากโต๊ะอาหารไป คนขับรถที่ใส่หมวกปากเป็ดนี่เห็นได้ชัดว่ารออยู่หน้าประตูบ้านหวางนานแล้ว ไม่งั้นคงไม่ขับเข้ามาตอนเขาจะออกจากบ้านหวางหรอก
“นายว่าไงนะ? ฉันไม่เข้าใจ” คนขับถลึงตาใส่เฉินเฟิง
เฉินเฟิงยิ้มอย่างไม่ยี่หระ ไม่พูดอะไร
หลายนาทีผ่านไป รถแท็กซี่แล่นเข้ามาจอดที่หน้าประตูโรงงานร้างแห่งหนึ่ง
คนขับรถใส่หมวกปากเป็ดเปิดประตูรถลงไปก่อน และเดินออกมา
จากนั้น เหล่าชายหนุ่มผลไฮไลท์หลากสีพร้อมอาวุธครบมือเจ็ดแปดคนเดินออกมาจากที่มืด
“พาคนมาหรือยัง?” ชายหนุ่มหัวทองที่เป็นหัวโจกถามหนุ่มใส่หมวกปากเป็ด
“พามาแล้ว อยู่ในรถแน่ะ” หนุ่มใส่หมวกปากเป็ดโบ้ยไปทางที่นั่งด้านหลัง
“ลากตัวออกมา!” หนุ่มหัวทองร้องสั่ง
“ปึ้ง”
พูดจบปุ๊บ ก็ได้ยินเสียงดังสนั่น เห็นประตูที่นั่งด้านห