ยคน ไม่ได้ไว้หน้าหลินเย่น ด่าต่อหน้าหลินเย่นโดยไม่อ้อมค้อม
เพราะใบหน้าของหลินเย่น น่าเกลียดเกินไป!
“ไม่ … ไม่ใช่อย่างนั้น พวกคุณเข้าใจฉันผิด” ใบหน้าของหลินเย่นอายจนแดงไปหมด แต่การหาข้ออ้างของเธอ ดูอ่อนแอมากเมื่อเผชิญกับหลักฐานตรงหน้า
“ ขอโทษ!”
เฉินเฟิงมองไปที่หลินเย่นอย่างเย็นชา หากหลินเย่นไม่ขอโทษ เรื่องนี้ก็จะไม่จบ!
“ไอ้ขยะ อย่ามากเกินไป!” หลินเย่นโมโหจนจะบ้า ณ ตอนนี้ ถ้าเธอบอกว่าเธอเกลียดใครมากที่สุด เฉินเฟิงก็จะต้องติดอันดับต้น ๆ อย่างแน่นอน
ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเฉินเฟิง วันนี้เธอก็คงไม่ต้องขายหน้าเช่นนี้
“ ผมจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายขอโทษ!” แสงเย็นวาบผ่านในดวงตาของเฉินเฟิง
แสงเย็นนี้ ทำให้หัวใจของหลินเย่นสะดุ้งทันที
“โอเค ฉันขอโทษ ขอโทษก็ได้” หลินเย่นยอมอ่อนข้อ
หันกลับไปและพูดกับหลินหวั่นชีวเบา ๆ “ขอโทษ”
“ไม่จริงใจ พูดใหม่” ใบหน้าเฉินเฟิงไม่มีการแสดงออกใดๆ
หลินเย่นกัดฟัน โค้งคำนับและพูดอย่างหนักว่า “ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว!”
“ไม่ … ไม่เป็นไร” หลินหวั่นชีวกลัวเล็กน้อย จนถึงตอนนี้หัวเล็ก ๆ ของเธอยังคงมึนๆเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้หญิงก้าวร้าวอย่างหลินเย่นจะขอโทษเธอในที่สุด
“ไปกันเถอะ.”
เฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อยและจูงมือของหญิงสาวขึ้นอย่างนุ่มนวล
หลินจงเหว่ยมองไปที่เกิ่งห้าวอย่างเย็นชา จากนั้นก็ลุกขึ้น
เมื่อเห็นว่าหลินจงเหว่ยกำลังจะจากไป ถังรั่วเสวี่ยนเริ่มร้อนใจ “ประธานหลิน แล้วความร่วมมือของ
