้ถือโอกาสยืมมือผู้หญิงร่างสูงคนนี้ มาจัดการเฉินเฟิง
“โทรไปเลย บอกให้เขารีบไสหัวกลับมา！”ดวงตาคู่สวยของเฉินอิงโรเผยความเย็นยะเยือก
หลินหลันคลายยิ้มแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เวลานี้ ด้านหลังมีเสียงเย็นยะเยือกดังขึ้น “ห้ามโทร！”
คือเสี้ยเมิ่งเหยา
สายตาของเฉินอิงโรหันไปมองทางเสี้ยเมิ่งเหยา เธอหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ “แกคือภรรยาของลูกเมียน้อยนั่นหรอ?”
“คุณช่วยพูดดีๆหน่อย！” ใบหน้าสวยๆของเสี้ยเมิ่งเหยาเย็นชา ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเธอกับเฉินเฟิงจะมีปัญหา แต่เธอก็ไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนด่าเฉินเฟิงต่อหน้าตนเอง
เฉินอิงโรไม่สนใจ เธอเดินไปตรงหน้าอีกสองก้าว เดินไปยังตรงหน้าเสี้ยเมิ่งเหยา หัวเราะอย่างเย้ยหยัน “แล้วถ้าฉันไม่ฟังล้ะ?”
“ฉันจะเรียกมันว่าลูกเมียน้อย แกจะทำอะไรฉันได้?”
ดวงตาคู่สวยของเสี้ยเมิ่งเหยาเย็นยะเยือก เธอง้างมือขึ้นเตรียมที่จะตบเฉินอิงโร
แต่เฉินอิงโรเร็วกว่าเธอ！
“เพี๊ยะ”
หลังจากเสียงใสดังขึ้น เสี้ยเมิ่งเหยาก็ล้มลงกับพื้น ใบหน้าสวยงามที่ขาวเนียน ตอนนี้มีรอยมือแดงประทับเอาไว้ตรงหน้า มุมปากของเธอมีเลือดไหลออกมา
“คนชั้นต่ำ แกปกป้องลูกเมียน้อยนั่นจังเลยนะ” เฉินอิงโรหัวเราะเย็นยะเยือก ปฏิกิริยาของเสี้ยเมิ่งเหยาเกินความคาดหมายของเธอ ในสายตาของเธอ ถ้าหากเสี้ยเมิ่งเหยาฉลาดสักหน่อย ก็คงจะรู้ว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดา
ไม่ควรที่จะมีปัญหากับเธอเพราะเฉินเฟิง
แต่เสี้ยเมิ่งเหยาไม่เพียงแต่มีปัญหากับเธอ อีกทั้ง
