ามโดยสิ้นเชิง
เกรงว่าเจินเหรินผู้นี้มิได้ปกปิดแม้แต่น้อย หากแต่เป็นการชักใยเหตุและผลอย่างเปิดเผย เพื่อยั่วยวนให้เจินเหรินแห่งสำนักเสินอู่ออกมา!
อิ๋นซานเจินเหรินที่เขาหัวกะโหลก ใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อปลา
ส่วนทางนิกายศักดิ์สิทธิ์กลับใช้ทั้งอิ๋นซานเจินเหรินเป็นเหยื่อใหญ่ ล่อออกมาทั้งชายแดนเหนือ! เวลานี้ปลาก็ติดเบ็ดแล้ว บรรดาผู้วางรากฐานของสำนักเสินอู่ล้วนตกอยู่ในกับดักจนหมดสิ้น!
ตูม ตูม!
เพียงชั่วพริบตา ทั้งสวรรค์และปฐพีล้วนปั่นป่วน เจินเหรินวางรากฐานของสำนักเสินอู่ตะโกนก้อง: “นิกายมาร เจ้าทั้งหลายถึงขั้นคิดจะล้างสายธารมรรคผลของสำนักเสินอู่ข้าจริงๆ รึ?”
“หากมิใช่แล้วจะเป็นสิ่งใดเล่า?”
ภายในนิกายศักดิ์สิทธิ์มีเจินเหรินผู้หนึ่งหัวเราะเย็นพลางเอื้อนเอ่ยว่า “ให้ข้าลองเดาดู เจ้าคงยังฝากความหวังไว้กับพวกบ้าแห่งนิกายกระบี่หยกใช่หรือไม่ บอกให้รู้ไว้เถิด พวกนั้นไม่มีวันมาหรอก!”
“เมื่อสิบปีก่อน ศึกหลุมหมื่นศพที่แผ่นดินเจียงหนาน ผู้สูงส่งแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์ได้ตกลงกับผู้นำนิกายกระบี่หยกแล้ว ชายแดนเหนือเป็นของพวกเรา ชายแดนใต้เป็นของพวกมัน ดังนั้นวันนี้นิกายศักดิ์สิทธิ์เราจะลบชื่อสำนักเสินอู่ให้สิ้น พรุ่งนี้นิกายกระบี่ก็จะไปลบล้างนิกายหมื่นพิษแห่งชายแดนใต้ พวกเราต่างแลกเปลี่ยนกัน ใครก็ไม่นับว่าขาดทุน”
“อะไรนะ…เป็นไปไม่ได้! จงกวง เจ้าหลอกข้า!”
ต่อหน้าคำด่าของเจินเหรินสำนักเสินอู่ จงกวงเจินเหรินกลับเ