้มว่าเป็นเฉินเฟิงให้คนลักพาตัวเสี้ยเมิ่งเหยา เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์เรื่องที่ตนเองพูดเมื่อชั่วโมงก่อนว่ามีโจรเถื่อนนอกเขตเป็นเรื่องจริง เพื่อชำระล้างข้อกล่าวหาเรื่องนอกใจของตนเอง
เฉินเฟิงขมวดคิ้วแน่น ไม่ได้พูดอะไร ไม่พูดไม่ได้ว่าการตอบสนองของหวังเมิ่งหลงเกินความคาดหมายของเขา
ว่ากันตามข่าวที่เย่ไห่ถังรายงานมา หวังเมิ่งหลงลักพาตัวเสี้ยเมิ่งเหยาเพราะเรียกร้องเงิน ในเมื่อเรียกร้องเงิน เช่นนั้นหลินหลันต้องโทรศัพท์หาเขา เขาควรจะยอมรับมาอย่างเปิดเผย จากนั้นถึงสามารถเอาเงินค่าไถ่ตัวจากหลินหลันได้
ผลลัพธ์คือเขาดึงดันปฏิเสธ ทั้งยังบอกว่าเขาก็ไม่รู้เรื่องนี้ด้วย
ไม่รู้จริงๆ หรือว่าแกล้งไม่รู้?
เฉินเฟิงรู้สึกว่าเรื่องราวเริ่มเปลี่ยนมาสลับซับซ้อนยิ่งขึ้น
จากคำอธิบายของอาเหา ทำให้รู้ได้ไม่ยากว่าคนที่ปล้นคลังสมบัติของหานหลงกับคนที่ลักพาตัวเสี้ยเมิ่งเหยาเป็นคนกลุ่มเดียวกัน
ในคนกลุ่มนี้ มีคนหนึ่งที่เป็นจอมยุทธ์หมิงจิ้งชั้นกลาง ยังมีจอมยุทธ์ผู้หญิงคนหนึ่งที่แม้แต่อาเหายังดูระดับไม่ออก
พูดอย่างไม่เกินจริงคือกำลังของกลุ่มนี้สามารถกวาดล้างผู้มีอิทธิพลจำนวนมากในเมืองชางโจวในตอนนี้ได้
หวังเมิ่งหลงเป็นเพียงนักพนันกระจอกๆ เขาจะเกี่ยวข้องกับผู้มีพลังแบบนี้ได้อย่างไร?
ถ้าเขาเกี่ยวข้องกับผู้มีพลังอย่างนี้จริง อย่างนั้นเขายังจะสนใจเงินค่าไถ่ตัวนิดเดียวนั้นของหลินหลันอีกเหรอ?
“ถ้าไม่ใช่หวังเมิ่งหลง นั้นเป็นใค
