้เธอตอบยังไง หรือจะให้เธอพูดไปตรงๆ ว่าลูกเขยของเธอนั้นเป็นคนส่งเดลิเวอรี่?
“น้าหลินครับ อาชีพของลูกเขยน้า ไม่สะดวกที่จะพูดงั้นเหรอ?”เมื่อเห็นว่าหลินหลันเงียบไป จางหงก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย
หลินหลันส่ายหน้างพลางพูด:“ไม่ใช่จ้ะ ลูกเขยน้า เขาทำงานในบริษัทเดลิเวอรี่หน่ะ”
หลินหลันไม่ได้พูดออกไปตรงๆว่าเฉินเฟิงเป็นคนส่งเดลิเวอรี่ แต่พูดแบบอ้อมๆ
จางหงพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม:“งั้นลูกเขยน้าคงอยู่ในตำแหน่งสูงของบริษัทใช่ไหม ให้ผมเดา ไม่เป็นซุปเปอร์ไวเซอร์ก็เป็นผู้จัดการ?”
ซุปเปอร์ไวเซอร์?ผู้จัดการ?
ต่างกับคนขาวิ่งไม่เท่าไหร่!
หลินหลันไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน จนอยากขุดหลุมแล้วมุดหน้าหนี ซุปเปอร์ไวเซอร์ไร้ประโยชน์คนนี้ทำให้เธออับอายมาก
เป็นถึงผู้จัดการฝ่ายขาย จางหงสายตาหลักแหลมไม่เบา หลินหลันแสดงท่าทีออกมาแบบนี้ ถ้าเขายังดูไม่ออก งั้นเขาในฐานะที่เป็นผู้จัดการฝ่ายขายคงทำเสียเปล่า
จางหงยิ้มมุมปาดอย่างเหยียดหยาม มองเฉินเฟิงแวบหนึ่ง แล้วถาม:“น้าหลิน ผู้ชายคนนี้เป็นอะไรกับน้าเหรอครับ?”
“ขะ……เขาเป็นลูกเขยของน้า!ชื่อเฉินเฟิง”หลินหลันกัดฟันพูด เรื่องมาถึงขั้นนี้ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังแล้ว ขายหน้าก็ขายหน้าเถอะ
“อ๋อ——”จางหงพยักหน้าเบาๆ ลากยาวเสียงประหลาดใจ แล้วพูด:“ถ้าน้าหลินไม่บอก ผมคงคิดว่าเขาเป็นคนขับรถของบ้านน้าหลินนะเนี่ย”
หลินหลันยิ้มบางๆ ไม่รู้จะตอบยังไง
“ดูท่าทางเฉินเฟิงคงเป็นคนมีความสามารถคน