สงสัย ทำไมเธอรู้สึกว่าสิ่งที่สี้ยเมิ่งเหยาพูด ไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่？
“ค่ะ หนูก็เลยตกลงไปด้วย”เสี้ยเมิ่งเหยาโกหกหน้าตาย ก่อนจะกลับมาเธอเปรึกษากับเสี้ยเว่ยกั๋วแล้ว ว่าจะไม่บอกหลินหลันเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น
หลินหลันเป็นคนปากสว่าง อีกทั้งเธอมองเฉินเฟิงเป็นศัตรูมาตลอด ถ้ารู้ว่าเฉินเฟิงฆ่าคน เกรงว่าสิ่งแรกที่เธอจะทำคือไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ
“คุณเสี้ย ดูคุณสิเนี่ย โตเป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้แล้วนะ ทำไมถึงไม่ระวังเอาซะเลย”หลินหลันมองเสี้ยเว่ยกั๋วด้วยความโมโห ถึงแม้ทั้งสองพ่อลูกได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ไม่ได้สาหัสอะไรมาก แค่เขาได้ออกจากโรงพยาบาลก็ดีแล้ว
“วันนี้ได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ฉันดีใจไปหน่อยเลยไม่ทันระวัง ”เสี้ยเว่ยกั๋วพูดติดตลก
“คุณดีใจ แต่เกรงว่ามีใครบางคนไม่ดีใจนะ”น้ำเสียงของหลินหลันเปลี่ยนไป เห็นได้ชัดว่าเธอพูดถึงเฉินเฟิง
เฉินเฟิงขมวดคิ้วเป็นปม ไม่ได้พูดอะไร วันนี้เสี้ยเว่ยกั๋วเพิ่งออกจากโรงพยาบา เขาไม่อยากให้เสี้ยเว่ยกั๋วลำบากใจ ดังนั้นเขาจึงไม่อยากมีปากเสียงกับหลินหลัน
“หลันหลัน ที่คุณพูดหมายความว่าไง？”เสี้ยเว่ยกั๋วยิ้มเจื่อนๆ สิ่งที่เฉินเฟิงเปลี่ยนไปใน1เดือนมานี้ หลินหลันไม่สังเกตเห็นเลยเหรอ？ทำไมเธอถึงยังมีอคติกับเฉินเฟิงขนาดนี้ ถึงเมื่อก่อนตอนที่เฉินเฟิงส่งเดลิเวอรี่ หลินหลันรังเกียจเฉินเฟิงก็ช่างเถอะ แต่ตอนนี้เฉินเฟิงมีหน้ามีตาขึ้นมากแล้ว ทำไมหลินหลันถึงยังอคติกับเฉินเฟิงอยู่อีก？
“ห
