ที่อยู่ในบ่อน้ำ
ยอดฝีมือระดับกลางอ้านจิ้งอย่างอู๋จิ่วโย ใช้แค่กลีบดอกไม้ก็ยังสู้ได้!
วางแผนในกระโจม เผชิญหน้ายักษ์ใหญ่อันดับหนึ่งในแผ่นดินก็ไม่หวั่น!
ไม่ว่าจะเป็นพละกำลังหรือจิตใจ เฉินเฟินก็ล้วนนำหน้าเธอไปเป็นร้อยเท่า
นอกจากนี้นิสัยของเฉินเฟิง ก็ยังทำให้เธอรู้สึกเทียบไม่ติดเลยแม้แต่น้อย
อยู่ในตระกูลเสี้ยสามปี ถูกคนมากมายมองเป็นลูกเขยที่ไร้ประโยชน์ ต้องทนกับสายตาถากถางและเยาะเย้ยดูถูก ถ้าหากเปลี่ยนเป็นเธอ คงจะทนไม่ไหวจัดการกับตระกูลเสี้ยไปนานแล้ว แต่ในสามปีมานี้ เขากลับไม่เคยแสดงความแข็งแกร่งของตัวเองออกมาเลยสักครั้ง
เพียงแค่ความอดกลั้นนี้ ก็พอที่จะกลายเป็นพยัคฆ์ร้ายแล้ว!
“ชื่นชมงั้นเหรอคะ….” ป้าชิงถอนหายใจ และไม่ได้พูดอะไรอีก ความจริงหากมองจากนิสัยที่เย่อหยิ่งของเย่ไห่ถัง ความชื่นชม จริงๆ แล้วก็เป็นความชอบอย่างหนึ่ง เพียงแต่ เป็นไปได้ว่าแม็แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่พบ ความเปลี่ยนแปลงของความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนนี้
เช้าวันต่อมา จูกว่างฉวนตื่นขึ้นมาเช้ามาก แล้วมายังห้องของเฉินเฟิง เมื่อเห็นว่าในห้องว่างเปล่า จูกว่างฉวนก็ชะงัก
“หมอนั่นไม่กลับมาทั้งคืนเลยเหรอ?”
“เขาคงไม่ได้พาราชินีเย่เข้านอนหรอกใช่มั้ย?” จูกว่างฉวนเอ่ยเสียงกระซิบ ในความคิดของเขา เฉินเฟิงไม่ได้กลับมาทั้งคืนแบบนี้ ดูท่าจะมีอยู่ทางเดียว ก็คือนอนอยู่กับเย่ไห่ถัง
จูกว่างฉวนเพิ่งจะพูดจบ ก็รู้สึกหนาวสั่นวาบที่หลัง ราวกับว่าถูกจ้องมอ
