เฟิงขมวดคิ้ว
“ห๊ะ? มีอะไรเหรอ? ” เย่ไห่ถังสะดุ้ง
“มือ … คุณจะจับมืออีกนานไหม? ” เฉินเฟิงเหลือบมองไปที่เย่ไห่ถังโดยหมดคำพูด เขาไม่รู้ว่าเย่ไห่ถังกำลังคิดอะไรอยู่ หลังจากจับมือเขาแล้ว เธอก็ยืนงงอยู่เกือบนาที
“อ้อ” เย่ไห่ถังหน้าแดง พร้อมทั้งรีบปล่อยมือของเฉินเฟิงทันที “ขอโทษค่ะ คุณเฉิน เมื่อกี้ฉันกำลังคิดถึงเรื่องอื่นอยู่”
“ไม่เป็นไรครับ” เฉินเฟิงส่ายหัวไปมา ตัวจริงเย่ไห่ถังต่างจากที่เขาจินตนาการโดยสิ้นเชิง สิ่งที่เขาจินตนาการเอาไว้ ว่าคงเป็นเทพธิดาภูเขาน้ำแข็งผู้มีไหวพริบ แต่เย่ไห่ถังที่เขาเห็นตอนนี้ ดูเหมือน … เด็กสาวใสซื่อมากกว่า?
สามารถพูดได้เลยว่า ความแตกต่างมันผิดแผกไปเยอะ แน่นอนว่า บางทีเย่ไห่ถังอาจจะเสแสร้งแกล้งทำ จุดประสงค์ก็เพื่อจะลองเชิงเขา
“คืนนี้คุณเฉินมีเวลาไหมคะ?” เย่ไห่ถังกลับสู่สภาวะปกติ ในเวลารวดเร็ว
“มีครับ” เฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าจะหาโอกาสคุยกับ เย่ไห่ถังถึงปัญหาของเมืองชางโจวได้อย่างไร แต่ไม่คาดคิดเลยว่า เย่ไห่ถังจะมาหาเขาก่อน
“คุณเฉินจะให้เกียรติ รับประทานอาหารกับฉันซักมื้อได้ไหมคะ? ” เย่ไห่ถังฉีกยิ้ม เผยให้เห็นเขี้ยวน่ารักสองซี่
“คุณเย่ก็พูดเกินไปแล้วครับ ผมไม่สามารถปล่อยโอกาสให้หลุดไปได้อยู่แล้ว” เฉินเฟิงหัวเราะเบา ๆ อีกทั้งท่าทีของเย่ไห่ถังก็ดูลดต่ำลง เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะหลอกใช้อะไรเขา
ไม่จำเป็นต้องมองย้อนกลับไปดู เฉินเฟิงก็รู้ เพราะว่าดวงตาของเต
