าโกรธจนไม่สามารถยั้งอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ได้” เงินทุนในส่วนการผลิตของบริษัท การที่จะเอามาในแต่ละครั้งล้วนต้องมีการเซ็นชื่อลงนามของคุณปู่ทุกครั้ง…”
“อย่าเอาคุณปู่มาเป็นโล่กำบังหน่อยเลย!” คำพูดของเสี้ยเมิ่งเหยายังไม่ทันได้พูดออกมาจนจบ ก็ได้ถูกเสี้ยห้าวขัดขึ้นมาอย่างเย็นชา
“โปรเจคยู่ฉวนซานก็เป็นเธอที่เป็นคนรับผิดชอบมาโดยตลอด ถ้าเธอคิดจะโกงเงินไป มันก็ทำได้อย่างง่ายดาย คุณปู่ก็ไม่ได้เป็นเทพเซียนเสียหน่อย ท่านจะไปรู้เสียทุกเรื่องได้ยังไง” เสี้ยห้าวแค่นเสียงเย็นออกมา ความจริงแล้ว ภายในใจของเขาเองก็รู้ดีว่าความเป็นไปได้ที่เสี้ยเมิ่งเหยาจะยักยอกเงินการผลิตของบริษัทไปให้เฉินเฟิงซื้อรถมันน้อยมาก แต่ในเวลานี้เขาจำต้องโยนโถขี้นี้ไปยังเสี้ยเมิ่งเหยาให้ได้
เพราะถ้าเสี้ยเมิ่งเหยามีความผิดติดตัว เมื่อเธอไปรายงานเรื่องสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหลายต่างๆเหล่านั้นกับเสี้ยหยุนเสิ้ง เสี้ยหยุนเสิ้งก็จะไม่มีทางเชื่อเธออย่างสนิทใจแน่
เมื่อถึงตอนนั้น เขาและเสี้ยเมิ่งเหยาที่ต่างมีความเห็นของตัวเองที่แตกแยกกัน เมื่อเป็นอย่างนั้นแล้วก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่เสี้ยหยุนเสิ้งอยู่ข้างเดียวกับเขา
หวังยุนน่าเองมองออกทันทีเลยว่าเสี้ยห้าวนั้นกำลังตั้งโทษให้กับคนอื่น เธอฉลาด ดังนั้นแล้วจึงมองออกได้ทันทีว่าเสี้ยห้าวกำลังปูทางให้กับการซักถามของเสี้ยหยุนเสิ้งเรื่องที่เขาแต่งตั้งตนเป็นรองประธานบริษัท ดังนั้นเธอจึงได้รีบเอ่ย
