ปากพูดออกไปทันที “เสี้ยเมิ่งเหยา ฉันบอกกับเธอตามตรงเลยว่า สาเหตุที่พี่ห้าวมอบหมายให้ฉันมาทำหน้าที่เป็นรองประธานนี้ ก็เพื่อสืบเรื่องการยักยอกเงินการผลิตของเธอยังไงล่ะ ถ้าเธอฉลาดพอ ก็ให้สารภาพออกมาให้หมด! อย่ารอให้ฉันต้องสืบหาจนเจอแล้วค่อยมาสารภาพอีกที ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วคงมองหน้าทุกคนไม่ติดแน่!”
“เหลวไหล! ทั้งๆที่ความจริงเรื่องที่เสี้ยห้าวมอบหมายให้เธอทำนั้นมันเป็นความคิดส่วนตัวของเขาล้วนๆ!” เสี้ยเมิ่งเหยากัดฟันแค่นพูดออกไป เธอรู้ได้ทันทีเลยว่าเสี้ยห้าวกับหวังยุนน่ากำลังคิดที่จะโยนโถขี้เรื่องการยักยอกเงินส่วนกลางมาให้เธอต่อหน้าคนของบริษัทมากมาย แต่ปากเดียวของเธอจะไปเถียงสู้สองปากของพวกเขาได้ยังไง
“เหลวไหล?” หวังยุนน่ายกยิ้มเหยียดหยันออกมา พร้อมทั้งเอ่ยออกมาว่า “รอให้ฉันได้หลักฐานมาก่อนเถอะ เธอก็จะได้รู้ว่าฉันไม่ได้กำลังพูดเหลวไหลเลย”
เห็นท่าทางมั่นอกมั่นใจนั้นของหวังยุนน่าแล้ว พนักงานหลายคนที่กำลังล้อมหน้าประตูก็เริ่มกระซิบกระซาบกันขึ้นมาทันที
“ดูเหมือนว่าประธานเสี้ยจะยักยอกเงินการผลิตของบริษัทไปให้สามีสวะคนนั้นของเธอซื้อรถจริงๆแน่เลย”
“ไม่ใช่แค่ดูเหมือน แต่มันต้องใช่แน่ๆ! สามีของเธอก็แค่คนขับรถส่งของคนนึง เธอเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้นี่ว่าคนขับรถส่งของคนนึงคิดจะซื้อรถหรูราคายี่สิบกว่าล้านได้ นอกจากการโกงเงินแล้ว ยังมีวิธีอื่นอีกหรือไง?”
“เฮ้อ ไม่คิดเลยว่าประธานเสี้ยจะเป็นอย่างนี้ ในวันป
