งประธานล่ะก็ แกคิดว่าฉันจะมองขยะอย่างแกงั้นหรอ? หวังยุนน่าคิดอย่างรังเกียจอยู่ในใจ
หลังจากออกจากลิฟต์ ทั้งสองก็ได้มุ่งหน้ากันไปยังลานจอดรถที่หน้าประตูบริษัท
และในตอนนั้นเอง รถKoenigseggสีดำคันหนึ่งก็ได้ขับผ่านประตูใหญ่เข้ามา
หวังยุนน่าที่ตาไวก็ได้สังเกตเห็นตั้งแต่นาทีแรกที่ขับเข้ามา จึงได้รีบดึงร่างของเสี้ยห้าวเอาไว้ แล้วชี้ออกไปยังรถKoenigseggคันนั้นพร้อมเอ่ยออกไปว่า “พี่ห้าว นั่นใช่รถคุณปู่พี่หรือเปล่า?”
รถคุณปู่? เสี้ยห้าวนิ่งอึ้งไปสักพัก จากนั้นก็มองไปทางทิศทางที่หวังยุนน่าชี้ออกไป ทันทีที่เห็น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างออกมาทันที วิญญาณแทบจะหลุดออกไปจากร่าง
เป็นรถKoenigseggคันนั้นไปได้ยังไง!
ถึงแม้ว่าสภาพอากาศจะอยู่ในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงไปแล้ว แต่บนหน้าผากของเสี้ยห้าวนั้น กลับยังอาบชื้นไปด้วยเหงื่อออกมาอย่างรวดเร็ว ไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อย เพราะรถKoenigseggคันตรงหน้านั้น คือคันที่เขาเกือบจะเฉี่ยวชนเข้าที่โรงแรมจุนเสิ้งคันนั้นนั่นเอง
ในตอนนั้น ระยะห่างจากรถออดี้ของเขากับรถKoenigseggคันนี้ ห่างกันไม่ถึงสิบเซนฯด้วยซ้ำ ถ้าโยว่หลิงไม่เอ่ยเตือนขึ้นมา เกรงว่าเขาคงจะชนเข้าไปแล้ว
แต่ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ชนเข้าไป แต่เสี้ยห้าวในตอนนั้นได้ตกใจจนเหงื่อไหลท่วมออกมาทั่วทั้งร่าง จากนั้นก็เอารถออดี้ของตนเข้าไปหลบอยู่ในมุม กว่าจะค่อยๆเรียกสติกลับคืนมาได้
ในตอนนี้รถKoenigseggได้ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง ความค
