วจงทำเป็นอย่างแรกนั่นก็คือโทรหาน้องสามหลินจ้าวหนานที่กำลังดำรงตำแหน่งเป็นข้าราชการตำรวจอยู่ในตอนนี้
“น้องสาม ช่วยพี่หาคนคนนึงให้หน่อย รถที่เขาขับเป็นรถKoenigsegg ป้ายทะเบียนหมายเลข ช0000…” หลินจ้าวจงเอ่ยข้อมูลที่ได้เห็นมาออกไปอย่างรวดเร็ว
“พี่รอง รถKoenigseggทั้งในชางโจวของเรามีแค่คันเดียว เป็นรถของเสิ่นหงชัง ไม่จำเป็นต้องสืบหาเลยครับ” หลินจ้าวหนานนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆหลินจ้าวจงถึงได้ให้สืบหาเรื่องเสิ่นหงชัง
หลินจ้าวจงไม่รู้เลยว่าข้อมูลรถทุกคันของคนใหญ่คนโตอย่างเสิ่นหงชัง หลี่จุ้นเฉิงพวกนั้นล้วนแล้วแต่ได้ฝังลึกอยู่ในหัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจฝ่ายในของหน่วยงานกำกับการดูแลอย่างพวกเขา เพื่อเป็นการป้องกัน ว่าถ้าหากวันไหนไปเจอโดยที่ไม่รู้จักหน้าตาที่แท้จริงของพวกเขาแล้วเกิดไปชนเข้ากับคนใหญ่คนโตพวกนี้
“เสิ่นหงชัง?!” หลินจ้าวจงร้องตกใจออกมา นึกไม่ถึงว่าจะเกี่ยวข้องกับเสิ่นหงชัง!
“พี่รอง พี่คงจะไม่…ไปล่วงเกินเสิ่นหงชังเข้าใช่มั้ย?” ใจของหลินจ้าวหนานหล่นวูบไปแวบนึง ทำไมฟังจากน้ำเสียงอย่างนั้นของหลินจ้าวจงแล้ว ดูเหมือนกับได้ไปมีเรื่องบาดหมางอะไรกับเสิ่นหงชัง ถ้าหลินจ้าวจงไปล่วงเกินเสิ่นหงชังมาจริงๆล่ะก็ ฝันหวานของคนตระกูลหลินที่จะได้เข้าร่วมกองทัพอันรำไรนั้น ก็คงจะพังทลายหมดแน่
ถึงขนาดที่ถ้าหากเสิ่นหงชังใช้วิธีการบางอย่างมาเล่นงานขึ้นมา เกรงว่าตระกูลหลินนั้นแม้แต่ตำแหน่งตระกูล
