แต่สิ่งที่เธอคิดในใจคือรอให้เสี้ยเมิ่งเหยาและแฟนของเธอมาก่อนเถอะ เธอจะฉีกเนื้อเธอเป็นชิ้นๆ
“หึ ถือว่าคุณรู้จักปรับตัว!”
“เสี่ยวหวัง บอกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้โยนเธอออกไป” คุณนายหลิน ดูหยิ่งผยองและโบกมือราวกับว่าเธอกำลังไล่สุนัข
“ครับ คุณนายหลิน ” หวังเสี่ยวหงโค้งคำนับและให้ความเคารพคุณนายหลิน มากขึ้น วันนี้เธอได้เห็นแล้วว่าอำนาจคืออะไร ตระกูลหลินของคุณนายหลิน เป็นเพียงตระกูลรองเล็กๆในเมืองชางโจว คุณนายหลินถือว่าไม่ได้มาจากตระกูลหลินโดยตรง แต่คุณนายหลิน ลงมือ กลับไม่มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย
ถ้าหลินหลันไม่ใช่พวกกระดูกอ่อน ไม่ยอมรับความผิดพลาดของเธอในวันนี้ เธอจะต้องถูกบอดี้การ์ดของคุณนายหลิน ตีจนตายอย่างแน่นอน!
หวังเสี่ยวหงไม่มีข้อสงสัยแม้แต่น้อย!
ไม่นาน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจากแผนกขายก็วิ่งเข้ามา ลากหลินหลานเหมือนลากหมาที่ตายแล้ว โยนออกจากแผนกขายแล้วทิ้งไว้ที่ถนนด้านนอก
หลินหลันในเวลานี้ พูดได้คำเดียวคือน่าเวทนา
ผมกระเซิงและยุ่งเหยิน เสื้อผ้าของเธอเต็มไปด้วยเลือด ใบหน้าฟกช้ำและมีฟันเหลืออยู่ในปากเพียงไม่กี่ซี่
“หลินหลัน คุณสบายดีไหม ให้ฉันพาคุณไปโรงพยาบาลไหม … ” หวางเหมยถามอย่างเป็นห่วง ท่าทางที่อาเปียวตบหลินหลัน ทำให้เธอตกใจมาก เธอคิดว่าหลินหลันจะถูกตีจนตายด้วยซ้ำ
“ไปโรงพยาบาล! กูยังไม่ได้แก้แค้นเลย!” หลินหลันพูดด้วยความโมโห เธอยังไม่เคยโดนคนอื่นทำแบบนี้มาก่อน เธอถูกทุบ
