ตีจนฟันหลุดไม่พอ สุดท้ายยังต้องคุกเข่าลงเพื่อร้องขอความเมตตา หากวันนี้เธอไม่เอาคืน ถูกเพื่อนบ้านในละแวกนั้นคงจะหัวเราะเยาะเธอ
“ แต่ คุณนายหลินเธอมีภูมิหลังที่ดี ออกมาข้างนอกเธอยังพาบอดี้การ์ดมา” หวางเหมยพูดอย่างปลอบใจ ทุกวันนี้ คนที่พาบอดี้การ์ดออกไป ไม่ใช่คนธรรมดา ส่วนใหญ่มาจากตระกูลที่ใหญ่ๆทั้งนั้น
“ภูมิหลัง! นางนั่นจะมีภูมิหลังอะไรกัน！ก็แค่บอดี้การ์ด?ใครๆก็จ้างได้ไม่ใช่เหรอ? รอให้ลูกสาวกับแฟนเธอมาถึงก่อนเถอะ ฉันจะขอให้เธอจ้างบอดี้การ์ดสิบคนให้ฉัน ฉันจะพาออกไปทุกวันเลย เห็นยัยนั่นหนึ่งครั้งก็ตบหนึ่งครั้ง!” หลินหลันพูดอย่างร้ายกาจตอนนี้ เธอฝากความหวังไว้กับ ‘แฟน’ ของเสี้ยเมิ่งเหยา
ในความคิดของเธอ ไม่ว่าภูมิหลังของคุณนายหลิน จะใหญ่แค่ไหน ก็ไม่เท่า ‘แฟน’ ของ เสี้ยเมิ่งเหยาแน่นอน
หวางเหมยถอนหายใจ เธอยังคงรู้สึกว่า ‘แฟน’ ของเสี้ยเมิ่งเหยาเชื่อถือไม่ค่อยได้ เมื่อเห็น Koenigsegg ขับมา หลินหลันก็กระโดดขึ้นด้วยความตื่นเต้น ชี้ไปที่ Koenigsegg และจับแขนของหวางเหมยไว้ด้วยมืออีกข้าง อุทานอย่างตื่นเต้น:” หวางเหมย ดูสิ เป็นรถหรู มันเป็นรถหรู！ มันต้องเป็นลูกสาวของฉันกับแฟนของเธอมาแล้วแน่ๆ! ”
“คุณรู้ได้อย่างไรว่าลูกสาวของคุณอยู่ในรถคันนี้?” หวางเหมยไม่ค่อยเชื่อ หรือว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะพาแฟนหนุ่มมาหาหลินหลันจริงหรือ?
“ ไม่ใช่ลูกสาวของฉันยังจะเป็นใครได้ละ บนป่าบนเขานี้ใครยังมีปัญญาขับรถหรูแบบนี้ได้
