้าพนัน ถ้าหากในบัตรของเสี้ยเมิ่งเหยามีเงินจริง หน้าของเธอเกรงว่าต้องวางไว้บนพื้นแล้วถูกเหยียบแน่
เวลานี้ สาวมั่นข้างๆพูดออกมา ชี้ไปที่กระเป๋าFethiสีแดงที่เสี้ยเมิ่งเหยาชอบแล้วพูดว่า: “กระเป๋ารุ่นนี้ฉันซื้อแล้ว ใส่ถุงให้ฉันด้วย”
สีหน้าของโจวลี่ดีใจมาก รีบพยักหน้าแล้วพูดว่า: “ได้ค่ะ คนสวย ฉันจะจัดการใส่ถุงให้” เธอเข้าใจว่าผู้หญิงสวยคนนี้กำลังให้รางวัลกับเธอ ให้รางวัลที่เมื่อกี้เธอพูดประชดเสี้ยเมิ่งเหยา
เสี้ยเมิ่งเหยาไม่สบอารมณ์เล็กน้อย สาวมั่นคนนี้เข้ามายุ่งอะไรด้วย
“พี่สาวท่านนี้ กระเป๋ารุ่นนี้ ฉันเห็นก่อนนะ” เสี้ยเมิ่งเหยาพูด
“คุณเห็นก่อน ก็เป็นของคุณงั้นเหรอ?” สาวมั่นยิ้มที่มุมปากด้วยความดูถูก
“คุณก็ต้องเคารพการมาก่อนมาทีหลังนะ” เสี้ยเมิ่งเหยาโมโหเล็กน้อย
สาวมั่นตะคอกออกมา ว่า : “ฉันไม่อยากเคารพการมาก่อนหลัง คุณจะทำไม?”
สาวมั่นคนนี้กำลังหาเรื่อง ขณะเดียวกันก็ยั่วโมโหเสี้ยเมิ่งเหยาไม่น้อย แต่ว่าครั้งนี้เฉินเฟิงไม่อยู่ เสี้ยเมิ่งเหยาไม่มีคนช่วยพูดแม้แต่คนเดียว
หลังจากโจวลี่ห่อกระเป๋าด้วยความเคารพ ส่งให้กับมือของสาวมั่นคนนั้น มองไปที่เสี้ยเมิ่งเหยาทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความยั่วยุ นังผู้หญิงคนนี้ มีเงินแล้วยังไง? ฉันไม่ขายให้คุณซะอย่าง
ยั่วโมโหเสี้ยเมิ่งเหยาไม่น้อยเลย
เสี้ยเมิ่งเหยาก็ไม่อยากยุ่งอีก หยิบชานมขึ้นมาเตรียมจะออกจากร้าน
เวลานี้ สาวมั่นคนนั้นกลับเดินบิดเอวยาวๆเหมือนงูขอ