่บีโธเฟนแต่งให้กับนักเรียนผู้หญิงในปี1810 และก็เป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดในโลก
โน้ตในเพลงนั้นมันยากอยู่แล้ว แต่ว่าเสิ่นจุนเหวินกลับกล้าเลือก มันบอกได้ทันทีว่าเขามีความสามารถเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าจะไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่ก็น่าทึ่งอยู่พอตัว
เสี้ยเมิ่งเหยาขมวดคิ้วสวย เธอเข้าใจในการเล่นเปียโนเป็นอย่างมาก ไม่พูดไม่ได้เลยว่าเพลง《ถึงอลิซ》ที่เลขาเล่นนั้น เล่นได้ไม่เลวเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นการควบคุมจังหวะหรือว่าคีย์ต่างๆ ก็จัดแจงได้เป็นอย่างดี ไม่มีข้อผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย
นักดนตรีที่จ้างมาที่อยู่ด้านล่างเวทีหลายๆ คน เผยความชื่นชมออกมาจากใบหน้า พวกเขาเป็นคนเล่นดนตรี ยิ่งเข้าใจมากกว่า ว่าเพลงที่มีชื่อเสียงนี้ มันยากขนาดไหน การที่เสิ่นจุนเหวินสามารถเล่นได้ทั้งๆ ที่ไม่ใช่นักดนตรีโดยเฉพาะนั้น มันยิ่งทำให้《ถึงอลิซ》ยิ่งน่าฟังมากกว่าเดิม เก่งจริงๆ ！
เสี้ยเมิ่งเหยาเองก็เหมือนกับนักดนตรีเหล่านั้น เมื่อคิดๆ ดูแล้วผู้ชมในการถ่ายทอดสดกว่าล้านคนเองก็กำลังอึ้งไปตามๆ กัน
ส่วนใหญ่พวกเขาเล่นเปียโนไม่เป็น แต่พวกเขากลับฟังออก ว่าเสิ่นจุนเหวินเล่นได้เพราะขนาดไหน！
“ความสามารถระดับคุณชายเสิ่น สามารถแข่งขันเปียโนภายในประเทศได้เลยนะเนี่ย”
“คุณชายเสิ่นเก่งเกินไปแล้ว คนมีเงินเก่งกันทุกคนเลยเหรอ？”
“เพราะเกินไปแล้ว ฉันอยากจะร้องไห้”
“คุณชายเสิ่น ฉันอยากแต่งงานกับคุณ ฉันจะคลอดลิงให้คุณเอง”
“เก่งๆ ……”
มีคนดูมากมายเริ่มซื้อ
