แล้วเงิน500,000นั่น ถ้าจะคืนก็ต้องคืนฉันด้วย!” ไม่ต้องรอให้เฉินเฟิงพูด ซุนกุ้ยฟางก็ลุกขึ้น
“เรื่องของครอบครัวเรา เกี่ยวอะไรกับคุณ?!” เมื่อได้ยินเช่นนี้ อารมณ์ของหลินหลันก็ระเบิดในทันที เรื่องของสุนัขเลี้ยงไม่เชื่องอย่างเฉินเฟิงยังไม่จบไม่สิ้น ซุนกุ้ยฟางก็โผล่มาจะแบ่งเงินครึ่งล้านอีก
“หลินหลัน คุณพูดว่าอะไร!” ซุนกุ้ยฟางก็เป็นผู้นำที่ไร้ซึ่งเหตุผลเเหมือนกัน เธอวางมือบนสะโพกทันทีและเลิกคิ้วขึ้น “หลินหลัน คุณไม่เข้าใจที่ฉันเพิ่งพูดไปใช่ไหม！ เฉินเฟิง ลูกเขยของคุณ เขาขับรถเกือบจะชนฉันตาย! และเขาทุบตีฉันและลูกชายด้วย เรื่องนี้คงปล่อยมันไปไม่ได้หรอก”
“ลูกชาย ไปให้คุณป้าดูสิว่าเฉินเฟิงเขาตบตีคุณอย่างไร”
ทันทีที่ซุนกุ้ยฟางพูดจบ หลินต้าจูนก็เลิกเสื้อผ้าขึ้นเผยให้เห็นรอยฟกช้ำบนร่างกายของเขา รอยแผลเป็นบางส่วนเกิดจากการที่เฉินเฟิงกระแทก แต่ส่วนมากแล้วเป็นเพราะระหว่างทางซุนกุ้ยฟางจงใจหยิกเพื่อสร้างภาพลวงตาให้กับหลินหลันว่าหลินต้าจูนก็ได้รับบาดเจ็บรุนแรง
แน่นอนว่าใบหน้าของ หลินหลันดูมืดมนหลังจากที่เห็นอาการบาดเจ็บ
“พี่สะใภ้ เลิกล้อเล่นเถอะ คนไร้ค่าอย่างเฉินเฟิง จะตบตีต้าจูนได้อย่างไร” หลินหลันกล่าว เธอไม่ใช่คนโง่ เรื่องราวของหลินต้าจูนเธอเองก็ได้ยินมาไม่ใช่น้อย ถ้าหากเป็นหลินต้าจูนตบตีเฉินเฟิงเธอยังพอจะเชื่อ แต่หากเฉินเฟิงตบตีหลินต้าจูนนั้นเธอไม่คิดจะเชื่อเลย
“หลินหลัน คุณจะสื่อว่าอะไร! หรือว่าจะบ
