ชิมอาหารในประเทศมานานแล้ว รีบๆไปเถอะ” หลังจากพูดจบแล้ว เห็นเฉินเฟิงไม่ได้ขยับแม้แต่นิด เธอเหลือบมองเฉินเฟิงอีกหนึ่งที อารมณ์ไม่ดีกล่าวว่า “เฮ้ คุณยังอึ้งอยู่ตรงนั้นทำไมล่ะ รีบเข้ามาถือกระเป๋าสิ คุณไม่ถือหรือว่าจะให้เมิ่งเหยาถือหรือ ”
เฉินเฟิงหัวเราะขมๆเสียงหนึ่ง รับกระเป๋าของสวีเฟยหรงมาอย่างเชื่อฟัง
จากนั้นเพื่อนสนิททั้งสองเดินอยู่ข้างหน้า เฉินเฟิงรู้ตัวว่าต้องเดินตามหลังไป
สองคนกระซิบกระซาบ พูดเล่นพูดหัวตลอดทาง อยู่ทางเดินยาวในสนามบิน กลายเป็นทัศนียภาพที่สวยงามเส้นหนึ่ง
“เมิ่งเหยาแกกับเฉินเฟิงทำอันนั้นหรือยัง?”สวีเฟยหรงถาม
“อันนั้นหรือ?” เสี้ยเมิ่งเหยาอึ้งไปสักพัก ถามว่า “อันไหนล่ะ?”
สวีเฟยหรงพลิกตาขาว กล่าวว่า “ก็อยู่บนเตียงไงล่ะ”
ใบหน้างดงามของเสี้ยเมิ่งเหยาแดงขึ้นทันที เธอยังไม่ได้คิดไปทางนั้นจริงๆ
เห็นสีหน้าเสี้ยเมิ่งเหยานี้ ปากเล็กๆของสวีเฟยหรงก็เปิดอ้าทันที “ไม่น่ะ ไอ้ควาย พวกแกแต่งงานมาแล้วสามปี แกยังเป็นสาวโสดคนหนึ่งหรือ!”
ใบหน้างดงามของเสี้ยเมิ่งเหยายิ่งแดงระเรื่อ กล่าวนุ่มนวลว่า “ ฉัน…….ฉันยังไม่พร้อม”
“เป็นไปได้ยังไง! นี่ไม่ใช่เรื่องที่พร้อมหรือไม่พร้อมแล้ว ฉันยังไม่เคยเห็นสามีภรรยาคู่หนึ่ง แต่งงานไปแล้วสามปีไม่ขึ้นเตียง เมิ่งเหยาแกพูดความจริงสิ ใช่หรือไม่ว่าเฉินเฟิงด้านนั้นมีปัญหา!”สวีเฟยหรงถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“ไม่มี!” เสี้ยเมิ่งเหยารีบปฏิเสธ แม้ว่าเธอกับเฉินเฟิงไม่
