้รดบนหลังคาไม่ว่า เฉินเฟิงก็ไม่ใช่คนดีอะไร มาอยู่ตระกูลเสี้ยของเราตั้งสามปีแล้ว ตระกูลเสี้ยของเราดูแลเขาไม่ดีตรงไหน แต่เขาไม่สำนึกบุญคุณไม่ว่า กลับยังอยากจะร่วมมือกับคนนอกมาฮุบตระกูลเสี้ยของเรา นี่มันช่างน่ารังเกียจถึงขีดสุดแล้วครับ!”
“สิ่งที่ยิ่งทำให้คนโกรธเกลียดก็คือ เฉินเฟิงในฐานะที่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ปกป้องผู้หญิงของตัวเองก็ช่างเถอะ แต่นี่กลับยังหลอกใช้อีก บ้าบิ่นจนถึงขนาดให้ผู้หญิงของตัวเองไปนอนกับผู้ชายคนอื่น คนแรกก็หลินจงเหว่ย อีกคนก็กู้ตงเชิน เฉินเฟิงแกทำแบบนี้ไม่รู้สึกผิดต่อเมิ่งเหยาบ้างหรือไง!”
เสี้ยห้าวพูดตะโกนเสียงดัง ความดีใจในดวงตาไม่อาจหลบซ่อนไว้ได้ เขายังคิดไม่ถึงว่าตัวเองจะสามารถพูดได้เก่งขนาดนี้ ตอนแรกแค่อยากจะย้อนกลับไปกัดเสี้ยเมิ่งเหยาสักทีหนึ่ง แต่ใครจะไปรู้ พอพูดมาพูดไปก็พูดไปถึงตัวเฉินเฟิงซะงั้น ที่สำคัญคือยังโม้ได้อย่างมีเหตุมีผลอีก ถ้าหากไม่ใช่ว่าเขารู้ความจริงของเรื่องราวอยู่ก่อนแล้ว แม้แต่ตัวเขาเองก็คงจะเชื่อว่าเสี้ยเมิ่งเหยาและเฉินเฟิงเป็นคนแบบนั้นแล้วจริง ๆ
“ฉันว่าแล้วก่อนหน้านั้นเฉินเฟิงก็รู้ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาไปนอนกับหลินจงเหว่ยมา ทำไมถึงไม่โมโห ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง เฉินเฟิงนะเฉินเฟิงนายนี่มันคนดีจริง ๆ ถึงขนาดให้ผู้หญิงของตัวเองไปนอนกับผู้ชายคนอื่น คนเฮงซวยแบบนายนี่น่าจะออกจากประตูไปแล้วก็ให้รถชนตายไปเลยจริง ๆ !” หลังจากเสี้ยจื่อหลันอยู่ ๆ ก็เข้า