ใจขึ้นมา ก็กัดฟันเริ่มด่าทอเฉินเฟิงขึ้นมา
เสี้ยเมิ่งเหยากัดริมฝีปากแน่น โกรธจัดจนตัวสั่นน้อย ๆ วินาทีนี้หัวใจดวงนี้ของเธอก็กำลังตกลงสู่เหวลึกแล้วจริง ๆ
ถือว่าเธอมองหน้ากากที่น่ารังเกียจคนพวกเสี้ยห้าวชัดเจนแล้ว เกือบจะทำลายชีวิตครึ่งหลังของเธอไปแล้วไม่ว่า ตอนนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเองแล้วยังย้อนกลับมาแทงข้างหลังเธออีก แล้วยังลืมตาพูดมั่ว ๆ แม้แต่ชื่อเสียงความบริสุทธิ์ของเธอก็จะโดนทำลายจนหมดสิ้นแล้ว
นี่นะญาติพี่น้อง โหดเหี้ยมกับเธอได้ยิ่งกว่าศัตรูของเธอเป็นร้อยเท่าพันเท่าซะอีก!
ตัวของเสี้ยเมิ่งเหยาเย็นเฉียบทั้งตัว แต่สิ่งที่เย็นยิ่งกว่าตัวนั้นคือหัวใจ!
และในช่วงเวลานี้เอง ก็มีมือใหญ่ที่อบอุ่นมาวางลงบนไหล่ของเสี้ยเมิ่งเหยา พอเสี้ยเมิ่งเหยาหันไปมอง ก็คือเฉินเฟิงนั่นเอง
ใบหน้าเฉินเฟิงแฝงได้ด้วยรอยยิ้มจาง ๆ แต่รอยยิ้มนี้กลับทำให้เสี้ยเมิ่งเหยารู้สึกอุ่นใจ
พอสบตาที่อบอุ่นของเฉินเฟิงแล้ว น้ำตาของเสี้ยเมิ่งเหยาก็ไหลออกมา อยู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าตัวเองยังมีที่พึ่ง ไม่ว่าคนอื่นจะทำกับเธอยังไง แต่เจ้าโง่นี้กลับคอยยืนอยู่ข้างหลังเธอเสมอ เจ้าโง่นี่อาจจะไม่มีความสามารถอะไรแบบคนอื่นเขา แต่ว่าเจ้าโง่นี่กลับเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวในโลกนี้ที่ยอมมอบหัวใจให้เธอ
ขอแค่มีความจริงใจนี้อยู่ด้วย ไม่ว่าจะเป็นภูเขาสูงหรือทะเลไฟ เธอก็ต้องสามารถฝ่าไปได้!
เฉินเฟิงตบบ่าหอมของเสี้ยเมิ่งเหยาเบา ๆ เขารู้วินาทีนี้เสี้ยเ
