ลินจงเหว่ยตอบตกลงให้ตระกูลเสี้ยเข้าร่วมโครงการบ้านพักตากอากาศยู่ฉวนซานแล้ว และที่สำคัญเรื่องราวก่อนหน้านี้ เขาก็จะปล่อยผ่านไปด้วย”
ชั่วพริบตา!
ผู้คนทั้งตระกูลเสี้ยต่างก็เข้าสู่สถานะนิ่งค้างเป็นหิน เปรียบเสมือนรูปปั้นหินแกะสลักนิ่งอยู่กับที่!
“ไม่……เป็นไปไม่ได้” เสี้ยห้าวและเสี้ยจื่อหลันออกเสียงอย่างสงสัยด้วยความพร้อมเพรียงกัน ที่จริงแล้ว สมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเสี้ยก็มีความคิดเห็นเหมือนสองคนนี้
“สัญญาอยู่ตรงนี้ กระดาษขาวหมึกดำ ข้างบนยังมีรอยนิ้วมือ พวกเธอจะดูสักหน่อยไหมล่ะ?” เสี้ยเมิ่งเหยายิ้มแล้วพูดขึ้น เธอยังไม่เคยรู้สึกมีความเชิดหน้าชูตาในที่ประชุมตระกูลได้ขนาดนี้มาก่อน
เสี้ยห้าวรีบร้อนวิ่งมาถึงหน้าโต๊ะ แล้วหยิบสัญญาออกมาเปิดดูไปครู่หนึ่ง ตอนที่เห็นคำว่าหลินจงเหว่ยสามตัวอักษรใหญ่ที่ดูมีสีสันสวยงามแล้ว ใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเย็นวาบไปกว่าครึ่ง
“ทำปลอม! ใช่ สัญญานี้ต้องเป็นของปลอมแน่ ๆ !” เหมือนกับว่าคิดอะไรได้ อยู่ ๆ เสี้ยห้าวก็พูดขึ้นด้วยท่าทางดีใจ “เสี้ยเมิ่งเหยา เธอกล้ามาก กล้าเอาสัญญาปลอมมาหลอกคุณปู่เลยเหรอ!”
“คุณปู่ คุณปู่น่าจะรีบให้คนไปตรวจสอบความจริงของสัญญาฉบับนี้นะ หนูก็รู้สึกว่าเสี้ยเมิ่งเหยาทำสัญญาปลอมมา จะเป็นไปได้ยังไง แค่ไม่กี่สิบนาทีก็ได้ร่วมงานกับบริษัทติ่งเฟิงได้แล้ว” เสี้ยจื่อหลันก็รีบพูดขึ้นจากข้าง ๆ
เสี้ยเมิ่งเหยามองสองคนนี้เหมือนมองคนปัญญาอ่อน ทำปลอม? เธอคงจ
