่ร้านเป็นยังไง และร้านดําเนินกิจการไปตามแผนที่ผมวางไว้รึเปล่า
“เมื่อวานกิจการเป็นยังไงบ้าง”
เถียนโม่ใจตกไปอยู่ตาตุ่ม เชี่ยแล้วไง บอสเผยถามจริงด้วย!
จวงต้งทําตัวไม่มีมารยาทกับบอสเผยเพราะไม่รู้จักบอส เขามาทํางานสายไปหนึ่ง
ชั่วโมง สองเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กน้อย บอสเผยเป็นคนใจกว้างและไม่ใส่ใจเรื่อง
หยุมหยิม
แต่การที่เมื่อวานยอดขายเป็นศูนย์นั้นไม่สมเหตุสมผลเลย!
ยังไงซะร้านนี้ก็ตั้งอยู่ในห้าง ถึงทําเลจะไม่ดีนักแต่ก็ไม่ได้ถือว่าแย่ เมื่อวานเป็นวัน
เสาร์ แม้จะทํางานทั้งวันแต่กลับขายอะไรไม่ได้เลย ถือเป็นเรื่องที่น่าอายมากๆ
ถ้าบอกไปตามตรงบอสเผยต้องคลางแคลงใจในความสามารถของพวกเราสองพี่
น้องแน่!
แต่เถียนโม่ก็ไม่กล้าโกหก เขารู้ดีว่าระดับของบอสเผยเหนือชั้นกว่าตัวเองมาก ถ้า
โกหกไปการแสดงออกเล็กๆ น้อยๆ อาจทําให้โป๊ะแตกได้ ผลลัพธ์ที่ตามมาอาจ
เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม
หลังจากละล้าละลังอยู่นานเขาก็พูดขึ้นด้วยความอับอาย “ขอโทษครับบอสเผย
จนถึงตอนนี้ยอดขายของร้านยังเป็นศูนย์ พวกเราขายอะไรไม่ออกเลยครับ
“แต่ไม่ต้องห่วงนะครับบอสเผย ผมจะพยายามให้หนักขึ้นเพื่อทํายอดขายให้ได้
เร็วที่สุด!”
เผยเชียนตาเป็นประกายขึ้นมาเมื่อได้ยินแบบนั้น “ขายอะไรไม่ออกเลยเหรอ ทํา
ได้ดีมาก!”
เถียนโม่ผงะไป “หา?”
เผยเชียนตระหนักว่าลืมตัวเกินไปหน่อยจึงรีบห้ามตัวเอง “ผมจะบอกว่าผลลัพธ์
ตรงกับที่ผมคาดการณ์ไว้
“แสดงว่าคุณไม่ได้ตัดสินใจเอง แต่ทํ
