่าตามไปด้วย ทันใดนั้นเขาก็คิดถึงพี่สาวใจดีที่เคยช่วยไว้ตอนที่ทำงานเป็นนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ เขาจึงโทรหาอีกฝ่ายทันที ไม่นานเถียนโม่ก็ได้รับเอกสารหลายไฟล์ เอกสารเหล่านี้มีทั้งตารางการทำงานประจำวัน เนื้อหางาน ระเบียบการทำงาน และข้อมูลเกี่ยวกับงานขายอื่นๆ ที่ไม่ใช่ความลับ แน่นอนว่าไม่มีเนื้อหาเฉพาะทางแต่ก็ถือเป็นประโยชน์มากสำหรับเถียนโม่ในตอนนี้
เขาตั้งใจว่าจะเรียบเรียงและคัดกรองเนื้อหาที่เป็นประโยชน์มาสรุปเป็นเอกสารใหม่ พอไปพบบอสเผยพรุ่งนี้จะได้ไม่เอาแต่ อ้าปากหวอ แต่เพิ่งพิมพ์ไปได้แค่สองคำก็รู้สึกเหมือนโดนตบบ่า
“หือ?” เถียนโม่หันไปมองแล้วพบชายหนุ่มที่ดูจะแก่กว่าเขาประมาณสองสามปี
“สวัสดี เพื่อนร่วมงานใหม่” คนที่เดินมาตบบ่าทัก
เถียนโม่พยักหน้า “คุณเป็นใครเหรอครับ”
คนที่ตบบ่ายิ้ม “อ๋อ ผมชื่อหยูเย่า ทำงานที่ฝ่ายโฆษณาและการตลาดข้างๆ นี่”
เถียนโม่รีบตอบกลับ “อ้อ ผมชื่อเถียนโม่ วันนี้มาทำงานวันแรกครับ สวัสดีครับๆ”
หยูเย่ายิ้ม “อ๋อ เพิ่งเข้ามาใหม่ยังไม่รู้กฎเกณฑ์ ตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานแล้วทำไมยังนั่งอยู่ตรงนี้อีก มีโควตาทำงานล่วงเวลารึเปล่า”
“หือ? โควตาทำงานล่วงเวลา?” เถียนโม่รู้สึกเหมือนสิ่งที่ได้ยินคือภาษามนุษย์ต่างดาว เขาเข้าใจแต่ละคำเมื่อจับแยกกันแต่พอเอามารวมกันแล้วไม่เข้าใจเลย
“ถ้าไม่มีโควตาทำงานล่วงเวลาก็รีบกลับได้แล้ว งานค้างค่อยกลับมาทำพรุ่งนี้ ยังมัวนั่งอยู่อีกรีบเก็บของเลยเราจะล็อก
