งทางคือจางหยาฮุย ส่วนเหลียงชิงฟานดูแลเรื่องการปรับปรุงตกแต่งและออกแบบแบรนด์
ไม่ว่าผลงานจะโดดเด่นขนาดไหน ยังไงเขาก็มีส่วนสำคัญเป็นอันดับสาม
ไม่ว่าจะตะแคงหัวคิดสักกี่มุมก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะโดนโหวตให้เป็นพนักงานดีเด่นอันดับสอง
สรุปคือทุกอย่างสมบูรณ์แบบ!
ปัญหาเดียวคือจางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานจะยอมรับไหม
เปาซวี่กระแอมกระไอเบาๆ
“โปรเจ็กต์ตลาดร้านข้างทางฟังดูน่าสนใจมากเลยครับ! ผมขอย้ายมาทำงานเป็นผู้ช่วยคุณได้ไหม”
เหลียงชิงฟานดีใจมาก
“แน่นอนอยู่แล้วครับ! อ้อ จริงด้วย ผมลืมแนะนำเลย นี่คือพนักงานรุ่นใหญ่ของฝ่ายเกมเถิงต๋าครับ สร้างผลงานโดดเด่นไว้มากมาย และเป็นที่รู้จักกันในนามนักเดินทาง Bao Xu”
จางหยาฮุยเบิกตากว้างทันที
“คุณคือเปาซวี่เหรอครับ เป็นเกียรติมากๆ เลยครับที่ได้พบคุณ! ถึงผมจะไม่เคยเจอคุณมาก่อน แต่ชื่อเสียงของคุณโด่งดังมากครับ! ผมว่าคุณน่าจะเคยกินอาหารท้องถิ่นและเห็นตลาดอาหารมามากระหว่างการเดินทางท่องเที่ยวรอบโลก ถ้าคุณมาช่วยโปรเจ็กต์นี้ได้ พวกเราจะเหมือนเสือติดปีกเลยครับ!”
จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานไม่คัดค้านที่จะให้เปาซวี่เข้ามาช่วยงาน
เพราะทุกคนรู้ว่าพนักงานของฝ่ายเกมเถิงต๋ามีแต่ตัวเป้ง สามารถย้ายไปเป็นผู้จัดการกิจการอื่นๆ ได้อย่างไม่มีปัญหาอะไร
เปาซวี่เองก็เป็นพนักงานรุ่นเดอะ เป็นเหมือนหลวงจีนกวาดลาน ไม่มีใครกล้าดูแคลนความสามารถ
เหลียงชิงฟานดีใจมาก
“เอางี้มั้ยครับ เดี๋ยวเราไปดื