่มีข้อกำหนดว่าต้องเปิดที่ไหน
เรื่องกฎเกณฑ์ที่ต้องยอมรับร่วมกันอย่างสุขอนามัย ความปลอดภัย และอื่นๆ
ก็เป็นเรื่องพื้นฐานสุดๆ ถึงบอสเผยจะไม่บอก จางหยางฮุยก็ต้องคำนึงถึงเรื่องนี้อยู่แล้ว
นอกจากเรื่องพวกนี้แล้ว ก็ไม่มีข้อกำหนดอื่นๆ อีกเลยเหรอ ให้อิสระมากเกินไปแล้ว!
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เผยเชียนก็ถามขึ้น “คุณต้องการอะไรอีก ล่ะ”
จางหยางฮุยตอบ “ก็อย่างเช่น… ตลาดร้านข้างทางนี้ต้องตั้งอยู่ย่านใจกลางเมือง
หรือห่างจากตัวเมืองเล็กน้อย ควรเปิดติดกับกิจการอื่นๆ ของเถิงต๋า รึเปล่า
การตกแต่งควรใช้สไตล์ไหน ต้องกำหนดเวลาเปิดให้บริการของเจ้าของร้านยังไง
ผมเป็นคนกำหนดเรื่องทั้งหมดนี้เองเหรอครับ”
เผยเชียนไตร่ตรองดู ตอนแรกเขาอยากให้จางหยางฮุยตัดสินใจเอง
เพราะเขาก็ไม่ได้มีข้อกำหนดเกี่ยวกับตลาดร้านข้างทางมากนัก
จะทำเงินได้หรือไม่ก็ปล่อยไปตามยถากรรม
เจตนาที่แท้จริงของเผยเชียน คือหาเหตุผลดึงคนจากสาวหน้านิ่งมา
เผยเชียนคิดว่าไม่จำเป็นต้องใช้เซลล์สมองครุ่นคิดถึงรายละเอียดเหล่านี้มากจนเกินไป
แต่พอมาคิดดูอีกที เขาก็รู้สึกว่าต้องคุยเรื่องพวกนี้กับจางหยางฮุย
เพราะโบราณบอกไว้ว่างานสำเร็จได้เพราะพากเพียร เละเทะเพราะเหยาะแหยะ
ความสำเร็จบรรลุผ่านการคิดใคร่ครวญ พังพินาศเพราะปล่อยปละตามสบาย
ปัญหามากมายที่ผ่านมาเป็นเพราะเขาปล่อยตามสบายเกินไป
เป็นเรื่องถูกต้องเสมอที่จะทำอะไรเพื่อกันไว้ก่อน
เผยเชียนพิจารณาคำถามของจางหยางฮ
