้ว น่าจะเหนื่อยจากการเดินทาง ผมว่าถ้าขอให้พี่เขาไปเป็นไกด์ให้อีกคงจะไม่ดีเท่าไหร่…” ใบหน้าสิ้นหวังของเปาซว่ีมีประกายแห่งความหวังขึ้นมาเม่ือได้ยินแบบนั้น พระเจ้าช่วย นี่ฉันหูฝาดไปรึเปล่า ยังมีคนบนโลกนี้ที่ยังเห็นใจฉันอยู่จริงๆ เขาคิดว่าฉันไปเที่ยวมาสองเดือนแล้ว
น่าจะเหนื่อย ก็เลยอยากให้พักอยู่ที่นี่!
เยี่ยมเลย! ในที่สุดก็เจอเพื่อนร่วมงานที่มสีตินึกคิดสักที!
เปาซวี่ซึ้งใจจนน้ําตาแทบไหล เขาอยากปิดกระเป๋าเดินทางที่เปิดอ้าอยู่ขึ้นมาทันที ตอนนั้นเองเหลียงชิงฟานก็มองตามสายตาทุกคนไปยังเปาซวี่
“อ้าวพี่เปาจัดกระเป๋าแล้วเหรอครับ
“พี่อยากไปขนาดนั้นเลยเหรอ
“ถ้าพี่เปาอยากไปก็โอเคเลยครับ ผมเลือกพี่เปา!” ตอนแรกเหลียงชิงฟานรู้สึกกระดากใจเล็กน้อย แต่พอเห็นว่าเปาซวี่เก็บกระเป๋า เตรียมไปเที่ยวด้วยแล้วจะให้ไม่พาไปด้วยก็คงถือว่าขาด EQ ไม่น้อย ทําแบบนั้นจะไม่ เท่ากับเป็นการตบหน้าอีกฝ่ายเหรอ อีกอย่างเขาก็เคยได้ยินมานานแล้วว่านักเดินทาง Bao Xu เชี่ยวชาญเรื่องการ
ท่องเที่ยวมาก เข้าเกณฑ์ทุกอย่าง เป็นตัวเลือกที่เหมาะกับการพาไปเที่ยวด้วยสุดๆ ตอนแรกเหลียงชิงฟานก็เกรงใจ แต่พอเห็นเปาซวี่ตรงไปตรงมาแบบนี้ก็รู้สึกว่า
ตัวเองเกรงใจจนเกินไป แถมเมื่อกี้เหมือนจะเห็นพี่เปาแอบยิ้มอยู่หน่อยๆ ซึ่งก็ช่วยยืนยันสิ่งที่เหลียงชิง
ฟานคิด รอยยิ้มของเปาซวี่แข็งทื่อ เขารีบโบกมือ “ไม่ๆๆ เข้าใจผิดแล้ว! ผมไม่ได้
หมายความแบบนั้น เลือกคนอ
