ื่นเถอะ!” เหลียงชิงฟานคิดว่าเปาซวี่น่าจะเกรงใจ “พี่เปา ผมไม่มีตัวเลือกเหมาะๆ อยู่แล้ว
ตั้งแต่แรก ในเมื่อทุกคนแนะนําพี่ พี่ก็ไปด้วยกันกับผมนี่แหละ! “ไม่ต้องมัวเกรงใจแล้วครับ ดูสิว่าพี่ทําหน้าคาดหวังขนาดไหน!” เปาซวี่โกรธจนแทบลมจับ ทําหน้าคาดหวังงั้นเหรอ แกเอาตาไหนมอง! ฉันกําลังโกรธจัดโว้ย!
เปาซวี่อยากจะแก้ต่างให้ตัวเองต่อ แต่เสียงคนรอบข้างก็กลบเสียงเขาไปอย่าง
รวดเร็ว
“บอสเหลยีงเลือกถูกแล้ว!”
“อย่าปฏิเสธเลยพี่เปา จะมีใครรับหน้าที่นี้ได้อีก!”
“ใช่ๆ บอสเหลียงคือพนักงานที่บอสเผยไว้ใจ ถ้าให้คนอื่นดูแลบอสจะวางใจได้ ยังไง พี่เปาต้องรับหน้าที่นี้เองเพ่ือที่ทุกคนจะได้สบายใจ!” ทุกคนโห่เชียร์กันอย่างครึกคร้ืน รู้สึกว่างานคัดเลือกพนักงานดีเด่นจบลงได้อย่าง
สมบูรณ์ งานคัดเลือกพนักงานดีเด่นก็ต้องจบที่พี่เปาไปทริปพักร้อนนี่แหละ!
เปาซวี่รู้สึกอึดอัดใจ เขามองเหลียงชิงฟานที่แสนกระตือรือร้นแล้วกัดฟันแน่น “ผมอยากไปอียิปต์! ผมอยากไปดูพีระมิดกลางทะเลทรายและมัมมี่ของฟาโรห์ ถ้าไม่ กล้าไปก็หาคนอื่นไปด้วย! ถ้าไม่ใช่อียิปต์ผมไม่ไป!” เขาเคยไปแอฟริกามาแล้ว พอนึกย้อนถึงประสบการณ์ที่เกรตริฟต์แวลลีย์กับ ทะเลทรายสะฮาราในแอฟริกาตะวันออก เปาซวี่ก็ไม่อยากสัมผัสประสบการณ์นั้นเป็น ครั้งที่สอง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเลือกที่ใกล้ๆ แต่มีความโหดร้ายทางธรรมชาตใิกล้เคียงกัน เลือกแบบนี้จะขู่ให้เหลียงชงิฟานกลัวได้รึเปล่านะ เปาซวี่ม
