ามสามารถในการลิ้มรสอาหารที่
แตกต่างกัน ไม่อย่างนั้นทุกคนย่อมเป็นนักวิจารณ์อาหารได้
แต่การบอกว่า ‘คิดว่าอาหารรสแย่เพราะต่อมรับรสยังไม่เปิด’ นั้น
ไร้สาระมาก
กลับกัน ถ้าคนทั่วไปมองว่าไม่อร่อย มันก็มักจะไม่อร่อยจริงๆ
เชฟไม่ได้ยืนกรานว่าบะหมี่เย็นย่างของตัวเองอร่อยกว่า แต่
ยอมรับความพ่ายแพ้และถามรายละเอียดขั้นตอนต่างๆ กับจางหยา
ฮุย
จางหยาฮุยตอบกลับอย่างจริงจังเช่นเดียวกัน แต่ส่วนใหญ่การ
ปรุงอาหารของเขาขึ้นอยู่กับความรู้สึก จึงไม่สามารถอธิบายได้
ชัดเจน
เชฟฟังอย่างตั้งใจ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยอารมณ์ท่วมท้น “งี้นี่เอง…
เหมือนว่าจะเป็นปัญหาของผม ผมคิดว่าบะหมี่เย็นย่างเป็นอาหารที่
เรียบง่ายมาก ไม่คิดเลยว่าอาหารง่ายๆ แบบนี้จะมีรายละเอียดและ
เทคนิคเยอะขนาดนี้…”
ฉีเหยียนเข้าใจทันทีว่าท าไมเชฟโรงแรมถึงท าบะหมี่เย็นย่างได้
ไม่อร่อยเท่าเจ้าของร้านข้างทาง
ส่วนหนึ่งอยู่ที่ฝีมือ อีกส่วนเป็นเพราะทัศนคติ!
ถ้าเป็นเมนูอื่น เชฟคงเอาชนะจางหยาฮุยได้แน่นอน เพราะเมนู
เหล่านั้นมีสูตรและเชฟก็ผ่านการฝึกอบรมระดับมืออาชีพมาอย่าง
เข้มงวด ไม่มีทางที่เขาจะแพ้ให้กับพ่อครัวที่ไม่เคยเรียนท าอาหารมา
ก่อน
แต่พอเป็นอาหารข้างทาง เรื่องราวก็แตกต่างไป เพราะอาหาร
ข้างทางไม่มีสูตรชัดเจน เชฟตามภัตตาคารต่างๆ ไม่มีทางศึกษาวิธี
ท าบะหมี่เย็นย่างหรือเจียนปิ่งโดยเฉพาะ ดังนั้นกระทั่งเชฟในโรงแรม
ก็มีจุดเริ่มต้นคล้ายกับเจ้าของร้านข้างทาง
เห็
