เจียง แต่ใครจะไปคิดว่าความกังวลของเผ่าเจียงเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เจียงยวนผู้สร้างวิชาแห่งสายเลือดได้กลายเป็นมหันตภัยของเผ่าเจียง แม้เขาจะถูกกำราบลงได้ แต่การกระทำและวิชาแห่งสายเลือดของเขาก็ได้สืบทอดต่อไปอย่างยาวนาน จนถึงตอนนี้ก็ยังมีคนเผ่าเจียงยอมเสี่ยงชะตากรรมอันเลวร้ายสังหารคนเผ่าพันธุ์เดียวกันอยู่”
เฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์พูดเรื่องในอดีตเช่นนี้พลางทอดถอนใจ
ผู้บำเพ็ญหญิงคนหนึ่งถามด้วยความประหลาดใจ “คนที่ซุ่มโจมตีเจียงยวนเป็นใครกันรึ คงไม่ใช่ว่าจะไม่มีตำนานหลงเหลืออยู่หรอกกระมัง นั่นคือเผ่าเจียง จะต้องตรวจสอบได้แน่นอน”
คนอื่นพยักหน้า ต่างก็อยากรู้ว่าคนผู้นั้นเป็นเทพเซียนจากแห่งหนใดกันแน่
เฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์ลูบเคราพลางพูดด้วยรอยยิ้ม “อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ มันก็ไม่มีตำนานหลงเหลืออยู่จริงๆ แต่ข้าคาดเดาความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง ทว่าบอกไม่ได้ มันเป็นความผิด”
ผู้บำเพ็ญทุกคนมองค้อนไปพร้อมกัน รู้สึกว่าเขากำลังทำตัวน่ารำคาญ
เฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์เปลี่ยนเรื่องสนทนา เล่าถึงตำนานอื่นๆ
หนึ่งชั่วยามต่อมา ผู้บำเพ็ญเหล่านี้ก็ทยอยกันกลับ บนหน้าผาเหลือเพียงเขาคนเดียว
เฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์ลุกขึ้นยืน เดินมาที่