คนยุติมิติเวลาผันผวนลง นี่จึงมีคุณความดีมากกว่าความผิด
“มิติเวลาจะเกิดการผันผวนทุกช่วงเวลา จะมาหวังพึ่งให้ราชันเซียนกาลเวลาจับตาดูอยู่ตลอดก็ไม่ได้กระมัง นายท่าน ท่านมีหนทางใดที่ไม่ให้ผู้บำเพ็ญเซียนข้ามมิติเวลาได้หรือไม่” ไป๋ฉีถาม นางเองก็ถูกเรื่องเหล่านี้กวนใจเช่นกัน กระทั่งมีผู้ใต้บัญชาของนางข้องเกี่ยวไปด้วย ทำให้นางจัดการได้ยาก
เจียงฉางเซิงส่ายหน้า “มีหนึ่งก็มีสอง วันนี้สกัดกั้นมิติเวลา วันข้างหน้าก็อาจจะผูกดวงชะตา เช่นนั้นการบำเพ็ญเซียนจะยังคาดหวังในความเสรีได้อีกหรือ ปล่อยไปเช่นนี้เถิด ถ้ามีคนหนีรอดจากสายตาของราชันเซียนกาลเวลาไปได้ นั่นก็ถือว่าเขามีความสามารถ”
ทุกเรื่องราวล้วนมีโอกาสเสมอ นี่เป็นสิ่งที่เจียงฉางเซิงไม่อยากให้เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
การแบ่งแยกดีเลวก็เป็นแค่เพราะจุดยืนต่างกันเท่านั้น ทุกกฎเกณฑ์ล้วนมีมุมมองของผู้ที่อยู่เหนือกว่า ซึ่งโอกาสนั้นก็คือความเมตตาที่เจียงฉางเซิงมอบให้กับชาววิถีเซียน
ไป๋ฉีบิดตัวไปมาก่อนจะถามอย่างระมัดระวัง “นายท่าน ข้าเองก็อยากเข้าสู่มรรคา ข้าก็อยากพัฒนาเช่นกัน…”
นับตั้งแต่การเทศนาเรื่องอนธการก็ผ่านไปแล้วสามล้านกว่าปี มรรคาเริ่มพัฒนาขึ้นภายในวิถีเซียน แม้จะต่าง
