ลูกตาของเขาแดงก่ำ แววตาฉายชัดถึงความหวาดผวา
กล้องค่อยๆ แพนขึ้นด้านบนขณะที่เคบินเปิดออกเอง ฉินอี้ลุกขึ้นนั่งยกมือ ก่ายหน้าผาก หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ก่อนที่เขาจะรวบรวมสติ กลับมาได้
ความทรงจำอันเลวร้ายนับไม่ถ้วนถาโถมเข้าสู่สมอง ฉินอี้หันมองท้องแขน ตามสัญชาตญาณ บริเวณนั้นมีบาดแผลทะลุจนแขนแทบจะฉีกขาดออกเป็นสอง ท่อน แต่ตอนนี้แผลเริ่มตกสะเก็ดแล้ว
เขาจำได้รางๆ ว่าได้แผลนี้มายังไง เขาบุกลึกเข้าไปในรังของเซิร์กหมาย ทำลายเครื่องปฏิกรณ์ขนาดจิ๋วผ่านรอยแตกตรงเกราะอกด้วยปืน แต่ก็พลาดและ จบที่โดนกรงเล็บแหลมของเซิร์กแทง
