เพื่อนร่วมงานของเขาเกิดอุบัติเหตุขาพลิกระหว่างทำความสะอาด เธอไม่กล้า เรียกรถพยาบาลหรือกลับบ้านไปพักผ่อน ต้องคุกเข่าข้างหนึ่งทำความสะอาดต่อ เพราะเธอเสียเงินค่าจ้างไปไม่ได้แม้แต่วันเดียว หัวหน้าทีมบอกเธอว่า ‘เลิกตีโพยตี พาย แล้วไปทำงานให้เสร็จซะ’
ถ้าอยากได้งานในอุตสาหกรรมบริการระดับล่าง ก็ต้องไปหางานในเมืองใหญ่ แต่ค่าเช่าในเมืองใหญ่พวกคนรวย ก็ตั้งไว้สูงจนถึงขั้นแทบจะไม่มีปัญญาจ่าย ถ้า เช่าห้องรายเดือนไม่ได้ ก็ต้องไปเช่าห้องแคปซูลรายวันอยู่ ส่วนใหญ่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งจน ลง ถ้าป่วยหรือเข้าช่วงฤดูท่องเที่ยว ค่าเช่าจะสูงขึ้น ทำให้มีโอกาสเสี่ยงล้มละลาย หรือถึงขั้นต้องนอนข้างถนนมากขึ้น
ถ้าได้งานจากการพยายามอย่างเต็มที่และหาเงินได้เดือนละสี่พันดอลลาร์ ชีวิตก็จะดีขึ้นมาหน่อย แต่ค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็ยังมากเกินรับมืออยู่ดี ค่าใช้จ่าย ประจำกินเงินเดือนไปแล้ว 80% ซึ่งรวมภาษีและค่าประกัน 25% ค่าเช่า 29% ค่าการศึกษาลูก 26% ค่ารถ 5% ค่าน้ำค่าไฟ 5% เสื้อผ้า อาหาร ค่าเดินทาง 10% ยังไม่รวมค่ารักษาพยาบาล
ว่าง่ายๆ คือยากมากที่จะเก็บเงินให้ได้สักสี่ร้อยดอลลาร์ต่อเดือน ถ้าเกิดอะไร ขึ้นอาจล้มละลายและกลายเป็นคนไร้บ้านได้เลย
ถ้าเลือกตัวเลือกถูกหมดก็จะได้งานที่เงินเดือนค่อนข้างสูง ชีวิตจะมีเงินมาก ขึ้น แต่ค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย ค่าใช้จ่ายบางอย่างที่ไม่เคยต้องจ่ายก็ กลายเป็นรายจ่ายจำเป็น
