“ขอแคมีความจริงใจทีแทจริง. แลวจะเลือกอยางไร เจาคะ คง ไมใชแคทุกคนเชื่อข้าแล้วข้าก็จะให้วาสนาหรอก กระมัง’ ไปฉีขมวดคิ้วพลางถาม ภายในใจนางเริ่มตื่นเต้นขึ้น มาแลว กอนหน้านี้นางไมเคยคิดในแนวทางนี้มากอน อย่าง นอยก็ไมเคยคิดจะใชมรรคาสวรรคแจกจายวาสนา เจียงฉางเชิงเอย “นันยอมเป็นการแลกเปลียนบุญบารมี ปุถุชนก็อาจจะมีรากวิญญาณที่คุณสมบัติใช้ไมได้ แตสามารถ สั่งสมบุญบารมีได้ใช้บุญบารมีของตนแลกกับสิ่งที่ต้องการ สวนบุญบารมีของเจ้าจะมีแตเพิ่มมากขึ้นเรื่อย” ความวิเศษ ของบุญบารมี ก็ไมใชอย่างที่พิวกเจ้าคิด จากนี้ บุญบารมี จะกลายเป็นสิ่งที่ผู้ยิ่งใหญ่วิถีเซียนใฝ่หา กระทั่งในบางระดับ ขั้นยังต้องอาศัยบุญบารมีในการบรรลุขั้นด้วย’ นี่ไม่ใชคำโกหก เตัวมรรคาสวรรค์ก็คือกฎเกณฑ์ บุญบารมี ยามนี้กลืนกินพลังแหงกฎเกณฑ์อื่นเพื่อเป็นมรรคาสวรรค์ที่สมบูรณ์ ยิ่งขึ้น นั่นภก็แสดงวาตัวบุญบารมีสามารถ วิวัฒนได้ จากนี้เจียงฉางเชิงจะสามารถใช้บญบารมีสร้าง ระดับขั้นที่สูงกวาได้้อยางไรเขาก็มีบุญบารมีมากมาย มหาศาล ไปฉีตาเป็นประกาย นางได้ยินเซนนี้กรู้วาตนได้ เรูขอมูลที่ สำคัญของวิถีเซียน ตอนนี้ยังเผยข้อมูลไมได้ ไมอย่างนั้นนางก็ จะไมไดเปรียบ จากนั้นเจียงฉางเซิงก็เทศนาให้ไปฉีฟัง หลักๆ คือศาสตร์ ยอดโอสถ คัมภีรวิเศษสวรรคนิรมิต บันทึกคายกลพรหม รวมถึงเคล็ดวิชาเทวะมหาบุญบารมี ไปฉีอยากได้วาสนาก็ต้อง สร้างสมบัติให้มากพอ ไปฉีก็ไมกล้าขอร้องนายทานม
