ที่เครื่องดื่มบนเคาน์เตอร์บาร์ “เราจะให้ส่วนแบ่งเขาตามยอดขายเครื่องดื่ม หลังจากนี้เราจะแจ้งลูกค้าว่าระหว่างที่เฉินเหล่ยร้อง กำไรครึ่งหนึ่งของยอดขายเครื่องดื่มจะเป็นของเขา”
จางหยวนสูดหายใจลึก “น้องหม่า ให้กำไรครึ่งหนึ่งจะมากไปมั้ย”
“ไม่เป็นไรหรอกพี่ เราขายเครื่องดื่มไม่ได้เยอะอยู่แล้ว…” หม่าหยางไม่ได้สนใจอะไรมาก
จางหยวนพูดอะไรไม่ออกไปพักหนึ่ง “ก็จริง อีกอยากเราก็ขายเหล้าแท้ กำไรไม่ได้มากอยู่แล้ว
“คิดดูดีๆ ก็พอรับได้นะ…”
ถ้าพวกเขาดำเนินธุรกิจแบบบาร์ทั่วไป เครื่องดื่มจะเป็นแหล่งกำไรหลัก
บาร์ ผับ คาราโอเกะ และธุรกิจคล้ายๆ กันหลายๆ ร้านจะมีแอบย้อมแมวบ้าง
ยกตัวอย่างเช่น XO พวกเขาจะเก็บขวดเปล่าไว้ แล้วกรอกเหล้าราคาถูกใส่ เสร็จแล้วก็เอากลับมาขายใหม่ ถือเป็นเรื่องที่ปกติมาก
การขายเครื่องดื่มแบบนี้ช่วยการันตีได้ว่าจะทำกำไรให้ได้
แต่ตั้งแต่เปิดร้าน บอสเผยย้ำเสมอว่าเครื่องดื่มที่ขายที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูจะต้องเป็นของแท้ อย่าว่าแต่ของปลอมเลย เอาเหล้าถูกๆ มาผสมแม้แต่หยดเดียวก็ยังไม่ได้
มีอะไรก็ต้องขายอย่างนั้น
ดังนั้นถึงจะขายเครื่องดื่มได้และทางร้านก็มีการตั้งราคาเผื่อเป็นกำไรไว้ แต่ยอดกำไรของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูก็เทียบกับบาร์อื่นๆ ไม่ได้เลย
นอกจากนั้นดูจากจำนวนคนที่เข้าร้านในแต่ละวัน พวกเขาก็ไม่น่าจะขายเครื่องดื่มได้เยอะแยะอะไร
จางหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “แล้วแต่น้องหม่าเลย ถ้าอยากจ่ายค่าจ้างเป
