ตอนที่ 861 หุงข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก
นี่เป็นครั้งแรกที่ไป๋จื่อพูดกับเขาเอง เขาจึงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก ก้นที่เพิ่งลุกขึ้นได้ไม่เท่าไรหย่อนกลับไป เขาโบกมือเบาๆ “แม่นางไป๋เชิญพูด”
ไป๋จื่อถามคำถามที่ไม่สลักสำคัญกับเขาหลายคำถาม จุดประสงค์ก็เพื่อถ่วงเวลา คอยดูว่าฤทธิ์ยาที่ฮองเฮาวางไว้จะเป็นอย่างไร
ครั้นเห็นโอรสยังคุยเล่น ฮองเฮาก็ร้อนใจมาก นางอยากจะถลาไปลากตัวเขาออกไปเสียจริง ทว่าทำเช่นนั้นต่อหน้าไป๋จื่อจะมีแต่เสียกับเสีย
ขณะที่พระนางกำลังร้อนรนเหมือนมดบนหม้อร้อนๆ ฉู่เฟิงก็เริ่มดึงคอเสื้อ กล่าวกับนางกำนัลข้างๆ ว่า “เหตุใดร้อนเช่นนี้ เตาไฟใต้ดินแรงเกินไปกระมัง”
นางกำนัลหน้าซีดเผือด นางขยิบตาให้เขาอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่น่าเสียดายที่เซียวอ๋องผู้นี้พูดจบแล้วก็ไม่ได้มองนางอีก ดวงตาของเขาจับจ้องแต่ใบหน้าของจื่อ ย่อมไม่เห็นแววตาของนางอยู่แล้ว
ร้อน ร้อนยิ่งนัก ร้อนลวกจากข้างในสู่ข้างนอก ฉู่เฟิงยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้ออย่างอดไม่อยู่ พร้อมกันนั้นก็มีเหงื่อไหลลงมาจากหน้าผากด้วย
ไป๋จื่อมุ่นคิ้ว เยี่ยมนัก ตั้งใจใส่ยาชนิดนี้ให้นางเลยหรือนี่ หากเมื่อครู่นางนั่งลงโดยไม่ทันสังเกต ตอนนี้นางคงกลายเป็นลูกแกะรอเชือด
