้งแต่นายใหญ่เกษียณจากสำนักหมอหลวง สกุลกวนก็เริ่มเปิดกิจการขายสมุนไพร ชื่อเสียงของหมอหลวงชรายังคงอยู่ กิจการขายวัตถุดิบสมุนไพรย่อมดีกว่าที่อื่น ยิ่งมายิ่งทำมาค้าขึ้น จนบัดนี้เป็นอันดับหนึ่งในบรรดาสกุลที่ทำกิจการเดียวกันในเมืองหลวงแล้ว
เรียกได้ว่าเป็นสกุลร่ำรวยที่ผ่านความยากลำบากมาหลายปีเช่นกัน แต่ชื่อเสียง เงินทอง และเส้นสายล้วนไม่ขาด
ครั้นเคาะห่วงประตูที่ทำจากทองแดงแล้ว ไม่นานนักก็มีนายทวารมาถามไถ่
“ทั้งสองท่านมาพบใครหรือ”
“พวกข้ามาจากสำนักหมอหลวง มีเรื่องด่วนต้องการพบนายท่านของเจ้าด่วน โปรดรายงานเขาด้วย” หมอหลวงสวี่ว่า
ทันทีที่นายทวารได้ยินว่ามาจากสำนักหมอหลวง เขาก็เข้าไปรายงานในทันใด ไม่นานเท่าไรนักก็กลับออกมานำทั้งสองคนเข้าไป
คนดูแลสกุลกวนในตอนนี้คือหลานของหมอหลวงกวน นามว่ากวนฉางผิง ปีนี้อายุประมาณห้าสิบปี เขาดูแลตัวเองได้ไม่เลว ดูแล้วเหมือนบุรุษแข็งแรงวัยสี่สิบต้นๆ เท่านั้น
“นี่หมอหลวงสวี่ไม่ใช่หรือ” เมื่อนายท่านกวนเห็นหมอหลวงสวี่ เขาก็จำอีกฝ่ายได้ทันที จึงรีบก้าวเข้ามาทักทาย
หมอหลวงสวี่ตะลึงงาน “นายท่านกวนรู้จักข้าด้วย?”
นายท่านกวนยิ้ม “หมอหลวงสวี่ช่างเป็นคนขี้ลืมเสียจริง
